ارزیابی نقش عضویت در تعاونیهای فرش دستباف روستایی بر وضعیت اقتصادی- اجتماعی اعضا (مطالعه موردی استان قم)
دوره 31، شماره 2، تابستان 1396، صفحه 121-135
https://doi.org/10.22067/jead2.v31i2.58969
احمد خاتون آبادی، مصطفی نوروزی، مریم عطایی، جواد میرمحمدصادقی
چکیده یکی از رهیافتهای توسعه، بسیج اجتماعی است که در آن به گسترش نهادها و موسسات اقتصادی و اجتماعی از طریق جلب مشارکت و توانمندسازی مردم اهتمام میشود. تشکیل تعاونیها در همین راستا قرار دارد. پژوهش پیمایشی حاضر که از نوع توصیفی –تحلیلی است، با هدف بررسی تاثیر تشکیل تعاونی فرشدستباف روستایی بر وضعیت اقتصادی- اجتماعی اعضاء انجام شد. با استفاده از فرمول کوکران با احتمال 95 درصد، اندازه نمونه 250 نفر برآورد گردید که میان هفت حوزه به نسبت کل اعضا و غیر اعضا تسهیم و مورد بررسی قرار گرفت. در تحلیل داده ها از آمار توصیفی و آزمون t، جداول توافقی و همبستگی پیرسن استفاده گردید. مهمترین ابزار گردآوری دادهها پرسشنامه محقق ساخته بود که روایی آن توسط متخصصان تأیید و پایایی آن با محاسبه ضریب آلفای کرونباخ79/0برآورد شد. نتایج پژوهش نشان داد تعاونیها در تحت پوشش قرار دادن افراد مجرد و زنان بیوه و سرپرست خانوار نقش پررنگی دارند. با استفاده از آزمون t درسطع 05/0 درصد نتیجه شد که، مقدار فرش تولیدی اعضا با میانگین 30/2 متر مربع نسبت به غیر اعضا با میانگین77/1 متر مربع بیشتر بوده و نسبت هزینه به درآمد آنها کمتر است. با استفاده از آزمون همبستگی در سطح 05/0 درصد، از نظر اعضا تعاونی نقش موثری در حذف واسطهها داشته است، لیکن تعاونیها با وجود وظیفه قانونی و ظرفیت سازمانی بالایی که برای ارائه آموزشهای مهارتی دارند، ضعیف عمل کردهاند. فاصله زمانی بازدیدهای کارشناسی از فرشهای اعضا بیش از غیر اعضا بوده و اعضا در مجموع از عملکرد تعاونی خود رضایت نداشتند. در نهایت مشخص شد که اگرچه تولیدات اعضای تعاونی از نظر کمی بیشتر است ولی از نظر کیفی درجه پایینتری دارد، این امر به دلیل استفاده اعضا از نقشههای توخالیتر و عدم آموزشهای مهارتی کافی و نظارت کمتر از بافتههای آنها در مقایسه با بافندگان غیر عضو میباشد. با توجه به اینکه یکی از شاخصهای توسعه، اهتمام به امر آموزش خصوصا آموزش حرفهای و کاربردی است تعاونیهای مورد مطالعه در این زمینه عملکرد ضعیفی داشتهاند، که باید با برنامهریزی دستگاههای متولی آموزشهای مهارتی در کشور، توان مهارتی بافندگان را بالا برد تا کیفیت تولیدات و در نتیجه درآمد و قدرت رقابت آنها در بازار جهانی بالارود.
بررسی برخی ابعاد اقتصادی و اکولوژیکی تعاونیهای کشاورزی: مطالعه موردی استان مرکزی
دوره 26، شماره 1، بهار 1391
https://doi.org/10.22067/jead2.v1391i1.14098
حسن بیات، احمد خاتون آبادی
چکیده مطالعه حاضر بهمنظور بررسی برخی ابعاد اقتصادی (هزینههای تولید، رشد مکانیزاسیون، تغییر عملکرد در واحد سطح، تغییر سطح زیرکشت محصولات و بازدهی منابع تولید) و اکولوژیکی (حفظ محیطزیست با جلوگیری از تخریب و فرسایش خاک و استفاده مناسب از سم وکودهای شیمیایی) ناشی از تاسیس تعاونیهای تولید روستائی استان مرکزی بر اعضاء و نیز محیط حوزه عمل آنها، با روش پیمایشی_پس رویدادی (با استفاده از پرسشنامه با ضریب پایایی 78 درصد و مقایسه وضعیت تولید محصول توسط بهرهبرداران عضو قبل و بعد از عضویت در تعاونیها) انجام شده است. نتایج مطالعه نشان داد: تشکیل تعاونیها، موجب افزایش سطح بهرهگیری اعضاء از ادوات مکانیزه (آمادهسازی 89/5، کاشت 77/0، داشت 86/1 و ادوات تکمیلی63/4 هکتار)، افزایش سطح زیرکشت محصولات اعضاء بهخصوص چغندرقند، سیبزمینی، لوبیا و جوآبی از 05/8-38/1 برابر (در مقایسه با سایر نقاط استان)، افزایش عملکرد محصولات اعضاء تعاونیها (گندم آبی6/0، گندم دیم 97/0، لوبیا 37/0، جوآبی 18/. و علوفه 6/1تن درهکتار) شده است. ولی در افزایش بازدهی آب مزارع و کاهش فرسایش آبی خاک اراضی اعضاء، موفقیت لازم را نداشتهاند. متوسط مصرف کود ازته اعضاء در گندم آبی، جوآبی، سیبزمینی، کلزا و چغندرقند از متوسط توصیه آزمایشگاه کمتر، ولی در لوبیا بیش از دو برابر بوده است. متوسط مصرف کودهای فسفاته در گندم آبی، سیبزمینی، لوبیا و کلزا بهترتیب 2، 5/3، 2 و3/1 برابر توصیه آزمایشگاه و مصرف کودهای پتاسه در گندم و جوآبی، سیب زمینی، لوبیا، کلزا و چغندرقند بهترتیب کمتر از 25/0، 13/0، 5/0، 1/0 ، 13/0و 2/0 برابر مقدار توصیه آزمایشگاه بوده است. متوسط مصرف سموم شیمیایی در مزارع اعضاء نیز از مقدار توصیه علمی کمتر بوده است. بنابراین گرچه تعاونی های مورد مطالعه در افزایش عملکرد محصولات و درآمد اعضاء موثر بوده اند؛ ولی در استفاده بهینه از منابع تولید و نهادهها مانند سموم وکودهای شیمیایی و همچنین حفظ محیط زیست نقش موثری نداشتهاند؛ که توسعه آموزشهای مهارتی بهرهبرداران عضو تعاونیها برای استفاده بهینه از منابع و نهادههای تولیدی، افزایش مشارکت اعضاء در فعالیتهای مختلف تعاونی و ارئه خدمات پشتیبانی بیشتر به اعضاء از پیشنهادات محققین است.
سنجش ارکان چهارگانه گردشگری روستایی با استفاده از تکنیک SWOT مطالعه موردی: روستاهای هدف گردشگری استان چهارمحال و بختیاری
دوره 25، شماره 3، پاییز 1390
https://doi.org/10.22067/jead2.v1390i3.10841
احمد خاتون آبادی، مهدی راست قلم
چکیده چکیده
در دهه جاری استفاده از راهبرد گردشگری روستایی جهت فراخوانی محتوی توسعه به مناطق روستایی، در کشورهای جهان سوم مورد توجه قرارگرفته است. در کشور ایران نیز به دلیل تعدد، پراکنش و پتانسیل مناطق روستایی، استفاده از این راهبرد در دستور کار دولتمردان قرار دارد. برای بهرهمندی از ابعاد مثبت پدیده گردشگری، تحلیل شرایط موجود جامعه میزبان الزامی است. از اینرو در این مطالعه با استفاده از تکنیک SWOT وضعیت گردشگری روستایی در روستاهای هدف گردشگری استان چهار محال و بختیاری مشخص و وزن هر کدام از ارکان چهارگانه SWOT در گردشگری روستایی سنجیده شده است. جامعه آماری این مطالعه شامل هجده نفر از کارشناسان و مسئولین مرتبط با علوم توسعه روستایی و گردشگری بوده است. نتایج نشان میدهد میزان محدودیتها (شامل نقاط ضعف و تهدید) با امتیاز 69/57 در سطح بالاتری نسبت به میزان مزیتها (شامل نقاط قوت و فرصتها) با امتیاز 31/55 میباشد. اگرچه مولفه بهوجود آمدن مراکز گردشگر پذیر در نقاط دیگر بهعنوان مهمترین مولفه تهدید مشخص شد اما به دلیل نامناسب بودن زیرساختهای گردشگری همچون راه دسترسی، اماکن اقامتی و تسهیلات رفاهی و همچنین شناخت نادرست گردشگران از گردشگری روستایی در روستاهای موردمطالعه، همین مولفه موجب تخفیف آسیب پذیری و نیز کاهش تخریب طبیعت بکر و چشم اندازهای زیبا بهعنوان مهمترین مولفه قوت توسعه گردشگری روستایی شده است.
بررسی موفقیت کارآفرینان روستایی استان اصفهان با استفاده از روشهای تصمیم گیری چند پاره و تحلیل عاملی
دوره 23، شماره 2، پاییز 1388
https://doi.org/10.22067/jead2.v1388i2.2525
احمد خاتون آبادی، غلامرضا انداده
چکیده چکیده
هدف این مقاله ارزشیابی میزان موفقیت کارآفرینان جامعه روستایی استان اصفهان با روش پیمایشی با استفاده از «فرآیند تحلیل سلسله مراتبی» و تحلیل عاملی میباشد. با استفاده از تکنیکهایی نظیر مصاحبه پرسشنامه، اطلاعات مورد نیاز جمعآوری شده است. جامعه آماری مورد مطالعه، شامل کارآفرینان روستایی استان اصفهان میباشد که بعد از مطالعه مقدماتی و تعریف عملیاتی برای شناسایی آنان, جهت جمعآوری دادههای مورد نیاز، انتخاب و سرشماری شدند (65 واحد نمونه به دست آمد). در این تحقیق بر اساس سه شاخص نوآوری، رشد و ایجاد و با استفاده از تحلیلهای چند شاخصه موفقیت کارآفرینان روستایی ارزشیابی شده است. نتایج نشان داد که شاخص میزان موفقیت کسبوکار را میتوان با توجه به سه معیار رشد، نوآوری و ایجاد با استفاده از فرآیند تحلیل سلسله مراتبی به خوبی مورد ارزیابی قرار داد. در خصوص جامعه آماری مورد نظر نتایج بیانگر میزان موفقیت متوسط به بالای آنان میباشد به نحویکه فقط حدود 20 درصد از کارآفرینان از موفقیت کمتری برخوردار میباشند.
