اقتصاد کشاورزی
هانیه کظمی شعبانزاده افلاکی؛ عذرا جوان بخت؛ خدیجه الفی
چکیده
فعالیتهای کشاورزی در مقایسه با سایر فعالیتهای تولیدی، فعالیتی پرریسک بوده و این ریسک اغلب با ناکارآمدی همراه است. بنابراین مطالعه همزمان ریسک و عدم کارایی میتواند منجر به تولید کاراتر شود. بر اساس دادههای سازمان جهاد کشاورزی استان گیلان (سال ۱۳۹۵)، تعداد کل کشاورزان در زمان مطالعه ۳۸۷۶۳ نفر بود. با استفاده از فرمول کوکران، ...
بیشتر
فعالیتهای کشاورزی در مقایسه با سایر فعالیتهای تولیدی، فعالیتی پرریسک بوده و این ریسک اغلب با ناکارآمدی همراه است. بنابراین مطالعه همزمان ریسک و عدم کارایی میتواند منجر به تولید کاراتر شود. بر اساس دادههای سازمان جهاد کشاورزی استان گیلان (سال ۱۳۹۵)، تعداد کل کشاورزان در زمان مطالعه ۳۸۷۶۳ نفر بود. با استفاده از فرمول کوکران، حجم نمونه مورد نیاز ۲۲۶ نفر محاسبه شد که تقریباً ۵۸ درصد از جمعیت را تشکیل میدهد. پرسشنامه شامل دو بخش بود که بهترتیب مربوط به نهادههای مورد استفاده در فرآیند تولید برنج و متغیرهای اجتماعی-اقتصادی کشاورزان و مزارع آنها بود. برای ارزیابی همزمان کارایی فنی و ریسک تولید برنجکاران، در شهرستان رشت در سال ۱۳۹۷، از یک مدل تولید مرزی تصادفی تعمیمیافته (SFP) با ویژگیهای ریسک انعطافپذیر استفاده شد. نتایج تخمین تابع ریسک تولید نشان داد که تولید برنج بهطور معنیداری تحت تأثیر نهادههای زمین، بذر و نیروی کار قرار دارد. همچنین، نهادههای سطح زیرکشت، آب، سن شالیکار و جنسیت ریسک فزاینده و بذر، علفکشها، ماشینآلات، تحصیلات کشاورز، اندازه خانواده و تجربه کشاورزی از نهادههای ریسک کاهنده هستند. علاوه بر این، بذر، نیروی کار، عضویت در تعاونیهای کشاورزی و بیمه، ناکارایی فنی را افزایش میدهد. کود نیترات، آب، جنسیت، تجربه کشت برنج و شرکت در کلاسهای آموزشی و ترویجی اثر مثبت بر کارایی فنی در منطقهی مورد مطالعه داشتند. نتایج برآورد کارایی فنی نشان داد که میانگین کارایی فنی شالیکاران با مؤلفه ریسک 47/93 درصد و بدون مؤلفه ریسک 27/96 درصد بوده است. بنابراین واضح است که برآورد مدل بدون مؤلفه ریسک منجر به خطای بزرگنمایی در میزان کارایی فنی میشود. در نتیجه، توصیه میشود هنگام اندازهگیری کارایی فنی شالیزارها برای دستیابی به مدیریت ریسک صحیح و تولید بسیار کارآمد، مؤلفه ریسک در نظر گرفته شود.
صبا مرادی؛ عذرا جوان بخت؛ حامد خلیل وندی بهروزیار
چکیده
تولیدکنندگان در طول زمان با ریسکهای بالایی در ارتباط با بازده تولید مواجه میباشند. بیاطمینانی از سود بدست آمده در این واحدها، سرمایهگذاران را بیانگیزه و جذب سرمایه را با مشکل روبرو میکند. به طور کلی معیارهای اندکی برای اندازهگیری و پیشبینی ریسک سود واحدهای کشاورزی وجود دارد. مطالعه حاضر با هدف بررسی و ارزیابی ...
بیشتر
تولیدکنندگان در طول زمان با ریسکهای بالایی در ارتباط با بازده تولید مواجه میباشند. بیاطمینانی از سود بدست آمده در این واحدها، سرمایهگذاران را بیانگیزه و جذب سرمایه را با مشکل روبرو میکند. به طور کلی معیارهای اندکی برای اندازهگیری و پیشبینی ریسک سود واحدهای کشاورزی وجود دارد. مطالعه حاضر با هدف بررسی و ارزیابی ریسک سود صنعت پرواربندی با استفاده از معیار ارزش در معرض ریسک انجام گرفت و برای این منظور از تکنیک شبیهسازی مونتکارلو بهره گرفته شد. دادهها و اطلاعات به کار رفته در این تحقیق، از طریق پایگاه های اطلاعاتی شرکت سهامی پشتیبانی امور دام، بانک مرکزی ایران و بخشی از دادهها به صورت مصاحبه با محققان و متخصصین تغذیه دام و بازار نهادههای کشاورزی جمعآوری شدند. این دادهها، شامل قیمت هفتگی نهادههای خوراک دام و محصول طی سالهای 1383 تا 1397 میباشد که از افزونه @Risk جهت تجزیه و تحلیل آنها استفاده شده است. نتایج به دست آمده، نشان میدهد که ارزش در معرض ریسک هفتگی هر رأس گوسالهپرواری در سطح 95 درصد، با استفاده از دادههای 14 ساله مذکور 302108 ریال است و انتظار میرود در هفته بعد ازبرآورد مدل با احتمال تنها 5% ضرری بیشتر از این مقدار وجود نداشته باشد. مبلغ محاسبه شدهVaR برای هر رأس گوساله در هر هفته، رقم اندکی نمیباشد و ریسک بالای سود را در این صنعت نشان میدهد. همچنین مؤثرترین عوامل بر سود واحدهای پرواربندی در ایران، به ترتیب قیمت نهاده گوساله، ذرت و یونجه میباشند. بنابراین به منظور کاهش ریسک سود واحدهای پرواربندی کنترل بازار این نهادهها توصیه میگردد.
عذرا جوان بخت؛ سمیرا اسمعیلی
چکیده
امروزه با توجه به آشکار شدن اثرات سوء مصرف داروهای شیمیایی برای بیشتر مصرفکنندگان، تمایل افراد نیز به مصرف گیاهان دارویی افزایش چشمگیری یافته است. استفاده از داروهای گیاهی بخش مهمی از طب گیاهی را تشکیل میدهد و تلفیق این طب با طب مدرن باعث شده است که گیاهان دارویی از اهمیت بالایی نسبت به گذشته بر خوردار شوند و یک جزء جدایی ناپذیر ...
بیشتر
امروزه با توجه به آشکار شدن اثرات سوء مصرف داروهای شیمیایی برای بیشتر مصرفکنندگان، تمایل افراد نیز به مصرف گیاهان دارویی افزایش چشمگیری یافته است. استفاده از داروهای گیاهی بخش مهمی از طب گیاهی را تشکیل میدهد و تلفیق این طب با طب مدرن باعث شده است که گیاهان دارویی از اهمیت بالایی نسبت به گذشته بر خوردار شوند و یک جزء جدایی ناپذیر از مراقبت های بهداشتی جایگزین بهحساب آیند. ازاین رو، در مطالعه حاضر به بررسی ترجیحات افراد برای مصرف گیاهان دارویی پرداخته شده است. دادههای مورد نیاز این بررسی از طریق تکمیل پرسشنامه از 278 نفر در شهر تبریز با استفاده از روش آمارگیری تصادفی در سال 1391 جمع آوری شده است. جهت دستیابی به هدف مطالعه، از الگوی لاجیت ساده استفاده شده است. نتایج بدست آمده نشان دادند هر چه میزان آگاهی افراد از گیاهان دارویی و اثرات درمانی آنها بیشتر میشود، مصرف آنها نیز افزایش مییابد. همچنین زنان بیشتر از مردان تمایل به مصرف گیاهان دارویی دارند. به علاوه افراد تقریبا تا محدوده سنی 47 تا 50 سالگی تمایل کمتری به مصرف گیاهان دارویی دارند ولی از آن به بعد تمایل آنها به مصرف این گیاهان افزایش مییابد. پس با توجه به اهمیت سطح آگاهی افراد در مصرف گیاهان دارویی، میتوان با افزایش آگاهی آنها نسبت به این گیاهان، نه تنها سلامت آنها را با افزایش مصرف گیاهان دارویی تامین نمود بلکه قدرت اقتصادی افراد را نیز به دلیل هزینه پایینتر گیاهان دارویی نسبت به داروهای شیمیایی افزایش داد.
عذرا جوان بخت؛ حبیب الله سلامی
چکیده
در این مطالعه آثار دو سیاست کاهش نرخ سود تسهیلات بانکی و افزایش عرضه آنها بر رشد تولید در بخشهای اقتصادی ایران بررسی شده است. در این راستا، یک الگوی تعادل عمومی در چارچوب الگوهای تعادل عمومی ORANI-G و با توسعه آن به طوری که منطبق بر اقتصاد ایران بوده و بخش مالی اقتصاد را نیز شامل شود، تدوین شده است. در این الگو از ماتریس حسابداری ...
بیشتر
در این مطالعه آثار دو سیاست کاهش نرخ سود تسهیلات بانکی و افزایش عرضه آنها بر رشد تولید در بخشهای اقتصادی ایران بررسی شده است. در این راستا، یک الگوی تعادل عمومی در چارچوب الگوهای تعادل عمومی ORANI-G و با توسعه آن به طوری که منطبق بر اقتصاد ایران بوده و بخش مالی اقتصاد را نیز شامل شود، تدوین شده است. در این الگو از ماتریس حسابداری اجتماعی مالی ایران بر مبنای آخرین جدول داده– ستانده منتشر شده توسط مرکز آمار ایران در سال 1380 به عنوان پایه آماری الگو استفاده شده است. پس از تدوین الگوی CGE مالی، شبیهسازیهایی در قالب دو سناریو انجام شده است. مقایسه نتایج حاصل از سناریوی کاهش نرخ سود تسهیلات بانکی در همه بخشهای اقتصادی و سناریوی افزایش عرضه تسهیلات بانکی حاکی از آن است که اثر کاهش نرخ سود تسهیلات بر توسعه بخشهای اقتصادی بیشتر از اثر افزایش عرضه تسهیلات است. به طوری که رشد تولید ناخالص داخلی واقعی نیز در سناریوی اول تقریباً دو برابر سناریوی دوم (2/1 درصد در برابر 6/0 درصد) افزایش مییابد. همچنین در سناریوی اول، صادرات با رشد مثبت و در سناریوی دوم با رشد منفی مواجه میشود. علاوه بر این اجرای سناریوی اول منجر به کاهش نرخ رشد تورم و سناریوی دوم منجر به افزایش آن می شود. در مقابل با افزایش عرضه تسهیلات، کل سرمایه ثابت تشکیل شده در اقتصاد 6/1 برابر سناریوی کاهش نرخها، رشد مینماید. این نتایج حاکی از آن است که یک نوع مصالحه بین این دو سیاست از لحاظ تاثیرات آن بر اقتصاد وجود دارد که بسته به اهداف و اولویتهای سیاست گذار یکی بر دیگری ممکن است ترجیح داده شود.
