مطالعه کارآیی گاوداریهای شیری صنعتی شهرستانهای سقز و دیواندره: کاربرد رهیافت ابرکارآیی
دوره 29، شماره 2، تابستان 1394، صفحه 159-168
https://doi.org/10.22067/jead2.v0i0.37225
سید جمیل محمدی، سید علی حسینی یکانی، حامد قادرزاده
چکیده در مطالعه حاضر با استفاده از رویکرد تحلیل پوششی دادهها ابتدا به برآورد مقادیر ابرکارایی و رتبهبندی واحدهای صنعتی پرورش گاو شیری در شهرستان های سقز و دیواندره پرداخته شد. سپس به منظور اطمینان از نااریب بودن نمرات ابرکارآیی به دست آمده، با استفاده از مدل اصلاح شدة بنکر و گیفورد، با نرمالسازی و حذف برخی از واحدهای پرت بر اساس سطوح از پیش تعیین شده، نمرات کارایی مجدداً به روش معمولی محاسبه و نتایج به دست آمده با هم مقایسه شدند. بدین منظور، اطلاعات موردنیاز جهت محاسبة کارایی، به صورت میدانی و با مصاحبه و تکمیل پرسشنامه از کل 19 واحد فعال برای سال 1392 جمع آوری شد. نتایج نشان داد، در مجموع حدود 58 درصد از گاوداریهای شیری منطقة مورد مطالعه، ناکارا بوده وحدود 42 درصد از کل واحدها ابرکارایی کمتر از سطح میانگین را کسب کردند. کارایی واحدها با استفاده از مدل ابرکارایی و کارایی معمولی در تحلیل پوششی داده ها با همدیگر مقایسه و واحدهای ناکارا، نمرات کارایی و ابرکارایی یکسانی گرفتند و واحدهای کارایی که نمره ابرکارایی آنها بزرگتر و مساوی یک شده بود، در روش معمولی بر روی تابع تولید مرزی قرار گرفتند. به منظور تعیین حساسیت نتایج نسبت به حذف واحدهای پرت، سه سطح مختلف به عنوان مبنا برای شناسایی واحدهای پرت در نظر گرفته شد. نتایج مورد بررسی نشان داد که ضریب همبستگی، تنها در سطح 1 ≤پایین بوده که نشان میدهد، وجود واحدهای پرت بر روی نمرات کارایی تأثیرگذار می باشد.
مدیریت ریسک واردات ذرت دامی ایران
دوره 35، شماره 2، تابستان 1400، صفحه 179-191
https://doi.org/10.22067/jead.2021.69209.1027
فاطمه فتحی، عفت قربانیان
چکیده واردات ذرت ایران به عنوان نهاده تولید صنعت دام و طیور کشور همواره با ریسک مواجه بوده است. شناسایی و مدیریت ریسک واردات این محصول یکی از اقدامات برای اطمینان از تأمین نهاده تولید در کشور است. در مطالعه کنونی، به شناسایی ریسک سیستمانیک و غیر سیستماتیک وارات ذرت دامی برای دوره زمانی 1378 تا 1397 با استفاده از تئوری پرتفوی توسعه یافته پرداخته شده است. در ارزیابی ریسک با استفاده از این مدل، از شاخص تنوع واردات، ارتباط قیمت وارداتی و قیمت جهانی صادرکنندگان ذرت و شاخص سهولت کسب وکار استفاده شد. بر اساس نتایج ریسک پرتفوی در سالهای مختلف، بیشتر ناشی از ریسک سیستماتیک نسبت به ریسک غیرسیستماتیک میباشد. نتایج شاخص ریسک نشان داد که ریسک واردات ذرت دامی برای ایران بیشتر ناشی از ریسک غیرسیستماتیک میباشد که عواملی چون نوسانات نرخ ارز ایران، سیاستهای داخلی در جهت واردات ذرت دامی و مسایل و مشکلات هر یک از کشورهایی صادرکننده ذرت به ایران، مسبب آن هستند. رابطه خطی مشخص بین شاخص تنوع و شاخص ریسک غیر سیستماتیک واردات ذرت دامی به ایران، طی سالهای مورد بررسی وجود ندارد و افزایش تعداد کشورهای مبدأ واردات ذرت به ایران به معنای کاهش و یا از بین رفتن ریسک وارداتی ذرت ایران نیست. کاهش این نوع ریسک وارداتی، از طریق انتخاب صحیح کشورهای مبدأ واردات و کاهش وابستگی بیش از حد به برخی کشورها- خصوصاً کشورهایی که وزن ریسکی بالایی دارند- امکانپذیر خواهد بود؛ در حقیقت به جای افزایش تنوع کشورها، لازم است از طریق واردات ذرت از کشورهایی با وزن ریسک کمتر مانند کشور سنگاپور به کاهش ریسک غیر سیستماتیک واردات ذرت به ایران کمک کرد.
مقایسه آزمون فرضیه انفرادی و چندگانه جمعپذیری انواع حبوبات و قند و شکر در مناطق شهری ایران
دوره 36، شماره 2، تابستان 1401، صفحه 183-195
https://doi.org/10.22067/jead.2022.74061.1106
ابوالفضل محمودی، یداله آذرین فر
چکیده هدف کلی مطالعه حاضر، بررسی امکان تجمیع انواع حبوبات و همچنین انواع قند و شکر در گروههایی به ترتیب با عنوان "حبوبات" و "قند و شکر" با بهره گیری از آزمون فرضیه انفرادی و چندگانه است. آزمون فرضیه انفرادی شامل قضیه کالای مرکب (لئونتیف و هیکس)، و قضیه کالای مرکب تعمیم یافته و آزمون فرضیه چندگانه شامل روشهای بن فرونی، سیمز، هولم، و هاچبرگ میباشد. همچنین نتایج حاصل از روشهای مذکور با هم مقایسه شده است. دادههای مورد نیاز مطالعه از مرکز آمار ایران برای دوره 1385 تا 1397 اخذ گردید. نتایج آزمونهای چندگانه بن فرونی، سیمز و هاچبرگ برای انواع حبوبات نشان داد که به استثنای " نخود و لوبیا مخلوط"، سایر محصولات در گروه حبوبات قرار میگیرند. همچنین بر اساس نتایج روشهای بن فرونی، سیمز، هولم و هاچبرگ، انواع شکر و انواع قند در گروه قند و شکر قابل تجمیع میباشند. نتایج آزمون فرضیه انفرادی درخصوص انواع حبوبات و انواع قند و شکر، یکسان نیستند. به عبارت دیگر، بر اساس روش لئونتیف، فرضیه جمعسازی انواع حبوبات با یکدیگر تایید نشد در حالی که بر اساس روش کالای مرکب هیکس، این فرضیه مورد تایید قرار گرفت. به طور مشابه، بر اساس روش لئونتیف، فرضیه جمعسازی انواع قند و انواع شکر با یکدیگر رد شد در حالی که بر اساس روش کالای مرکب هیکس، این فرضیه مورد تایید قرار گرفت. نتایج آزمون فرضیه کالای مرکب تعمیم یافته نیز نشان داد که همه انواع حبوبات به جز "سایر انواع لوبیا"، قابل تجمیع در یک گروه تحت عنوان حبوبات میباشند. انواع قند و شکر نیز مطابق روش کالای مرکب تعمیم یافته قابل تجمیع در یک گروه تحت عنوان قند و شکر هستند. بر اساس نتایج، هنگامی که شمار مشاهدات کم باشد، استفاده از آزمونهای انفرادی و به طور مشخص آزمون کالای مرکب تعمیم یافته، نتایج یکسانی را نشان نخواهند داد که این نتیجه تاییدی است بر یافتههای دیویس (2003) مبنی بر اینکه آزمون کالای مرکب تعمیم یافته تضمین کننده تجمیع مناسب کالاها در زمان کم بودن تعداد مشاهدهها نیست. در این شرایط انجام آزمونهای چندگانه نیز پیشنهاد میشود.
ارزیابی کارایی نخلستانهای شهرستان اهواز تحت شرایط عدم حتمیت: کاربرد رهیافت تحلیل پوششی دادههای استوار و شبیهسازی مونت کارلو
دوره 33، شماره 2، تابستان 1398، صفحه 191-204
https://doi.org/10.22067/jead2.v0i0.79050
مصطفی مردانی نجف آبادی، عباس عبدشاهی
چکیده خرما به دلیل نقش بهسزایی که در تولید ناخالص ملی، اشتغالزایی و صادرات دارد، یکی از درختان باغی استراتژیک و اقتصادی ایران است. لذا بررسی کارایی تولیدکنندگان خرما و تلاش جهت بهبود کارایی و استفادهی بهینه از منابع، از اهمیت ویژهای برخوردار است. در مطالعهی حاضر، جهت در نظر گرفتن شرایط عدم حتمیت در برآورد کارایی نخلستانهای شهرستان اهواز، از مدل تحلیل پوششی دادههای استوار (RDEA) استفاده شده است. برای این منظور 85 نفر از نخلکاران این شهرستان با استفاده از روش نمونهگیری تصادفی ساده انتخاب و دادهها مورد نیاز از طریق تکمیل پرسشنامه در سال 1397 گردآوری شدند. میانگین کارایی فنی برای این دسته از کشاورزان 90 درصد برآورد شده و این نتیجه نشان دهنده سطح نسبتاً بالای دانش فنی کشاورزان در استفاده از فناوریهای نه چندان پیشرفته کنونی با توجه به منابع موجود میباشد. مهمترین نهادهای که باعث عدم کارایی در نخلستانهای ناکارا شده شامل ماشینآلات، کود، آفتکش و آب آبیاری بوده که با استفاده بهینه از این عوامل تولید به ترتیب 56، 34، 33 و 23 درصد کاهش در مصرف این نهادهها ایجاد خواهد شد. نتایج حاصل از ارزیابی توانایی مدل RDEA در مقابل دادههای نامطمئن که با استفاده از مدل شبیهسازی مونتکارلو انجام پذیرفت نشان داد که این مدل انعطافپذیری قابل توجهی در محافظت از مدل برای این نوع از دادهها دارد. بنابراین، استفاده از نتایج قابل اعتماد این مدل برای مدیران تصمیمگیر در سازمانهای متبوع توصیه میگردد.
تحلیل اثر افزایش نرخ ارز بر قیمت تمام شده محصولات کشاورزی
دوره 34، شماره 2، تابستان 1399، صفحه 201-221
https://doi.org/10.22067/jead2.v34i2.86055
زری سرابی، وحیده انصاری، حبیب الله سلامی، سیدصفدر حسینی
چکیده نرخ ارز در ایران به ویژه در سالهای اخیر با روند افزایشی چشمگیری مواجه بوده است. از آنجا که بخش کشاورزی بخشی استراتژیک بوده و تأمین کننده اصلی غذای مردم کشور است، تحلیل آثار افزایش نرخ ارز بر قیمت تمام شده زیربخشهای آن بسیار حائز اهمیت است. در این راستا، در مطالعه حاضر، اثر افزایش نرخ ارز بر قیمت تمام شده تولید محصولات پنج زیربخش کشاورزی محاسبه شده است. به این منظور ماتریس حسابداری اجتماعی ایران در سال 1390 تدوین شده و از الگوی قیمتی مبتنی بر این ماتریس بهره گرفته شده است. همچنین با استفاده از روش تجزیه ساختاری مسیر، عمدهترین مسیرهایی که از طریق آنها اثر افزایش نرخ ارز به زیربخشهای کشاورزی انتقال مییابد، مشخص شده است. نتایج نشان میدهد که قیمت محصولات زیر بخش دام و طیور، بیشتر از سایر زیر بخشهای کشاورزی تحت تأثیر افزایش نرخ ارز قرار میگیرد. نتایج تجزیه مسیر نیز بیانگر آن است که افزایش نرخ ارز در واردات بخش مواد و محصولات شیمیایی سهم عمدهای در انتقال اثر افزایش نرخ ارز به قیمت محصولات کشاورزی دارد. همچنین اثر افزایش نرخ ارز در بخشهای مختلف از طریق مسیرهای متفاوتی به قیمت محصولات کشاورزی منتقل میشود. لذا جهت کاهش اثر منفی شوکهای ارزی بر زیربخشهای کشاورزی، بسته به اینکه اثر از طریق چه بخشی و چه مسیری منتقل میشود، میتوان سیاستهایی نظیر اولویت در تخصیص ارز ترجیحی برای واردات محصولات بخشهای مؤثر، همچنین سیاست حمایت از نهادههای اولیه مورد استفاده در تولید محصولات کشاورزی نظیر پرداخت یارانه را پیشنهاد داد.
بررسی اثر کیفیت و بستهبندی بر قیمت روغن خوراکی افتابگردان
دوره 37، شماره 2، تابستان 1402، صفحه 203-215
https://doi.org/10.22067/jead.2023.83025.1199
امیرحسین چیذری، محدثه دهقانی
چکیده بر اساس رفتار مصرفکنندگان قیمتهایی که در بازار مورد پذیرش مصرفکننده قرار میگیرند ناشی از ویژگیهای کالاهاست. این ویژگیها هرکدام سهمی در قیمت مورد توافق مصرفکننده یا تقاضاکننده و عرضهکننده دارد. لذا شناخت دقیق خواستههای مصرفکننده موجب تولید و عرضه کالای تقاضامحور، کاهش هزینههای بازاریابی، نفوذ بیشتر محصول در بین مصرفکنندگان و افزایش مطلوبیت مصرفکننده و وفاداری او به برند خواهد شد. این مطالعه به بررسی اثر کیفیت و بستهبندی بر قیمت روغن خوراکی (آفتابگردان) در شهر تهران بهعنوان بزرگترین بازار مصرف روغن خوراکی پرداختهاست. بهمنظور دستیابی به هدف اصلی از روش قیمتگذاری هدونیک استفاده شدهاست. سپس بهمنظور تعیین عوامل مؤثر بر مقدار مصرف این روغنها و همچنین تعیین عوامل مؤثر بر وفاداری مصرفکننده به برند روغن خوراکی، با توجه به ماهیت کیفی و ترتیبی متغیر وابسته از الگوی لاجیت ترتیبی استفاده شدهاست. تعیین حجم نمونه به روش نمونهگیری خوشهای دومرحلهای در دسترس از بین کل مصرفکنندگان شهر تهران بوده و اطلاعات از جمعآوری 350 پرسشنامه که توسط مصرفکنندگان تکمیل گردیده، بهدستآمده است. الگوهای موردمطالعه به ترتیب با استفاده از نرمافزارهای shazam و stata برآورد شد. عوامل مختلفی بر میزان مصرف این روغن در سطوح مختلف مصرف تأثیرگذار میباشد. اما بهطورکلی عواملی مانند افزایش سن، افزایش سطح درآمد و افزایش سطح تأثیر بیماری و رژیم غذایی بر نوع روغن خوراکی موجب کاهش در میزان مصرف این روغن خوراکی میشود. همچنین عوامل دیگری مانند افزایش سطح کیفیت محصول، افزایش در سطح کیفیت بستهبندی روغن، افزایش سطح وفاداری مصرفکننده به روغن خوراکی و افزایش فروش آنلاین این محصول، افزایش سطح تقاضا برای این خوراکی را به همراه دارد.
بررسی عوامل مؤثر بر رضایت اعضای تعاونی های گاوداران (مطالعه موردی:تعاونی های گاوداران مشهد)
دوره 27، شماره 3، پاییز 1392، صفحه 213-222
https://doi.org/10.22067/jead2.v0i0.29541
علیرضا کرباسی، حنانه آقاصفری، سیده مژگان حسینی
چکیده مطالعه حاضر با هدف بررسی عوامل مؤثر بر رضایت اعضای تعاونی های گاوداران مشهد انجام شده است. آمار و اطلاعات مورد نیاز از طریق مصاحبه و تکمیل پرسش نامه از گاوداران جمع آوری گردید. گاوداران شهرستان مشهد جامعه آماری این پژوهش را تشکیل می دهند؛ با استفاده از فرمول کوکران تعداد 60 کشاورز به عنوان نمونه در سال 1391 به صورت تصادفی ساده انتخاب شدند. به منظور تحلیل داده ها از بسته نرم افزاریSPSS و الگوی تحلیل تمایزی استفاده شده است. نتایج مطالعه حاکی از آن است که متغیرهای برنامه های آموزشی تعاونی، خرید گوشت از دامداران و ارائه خدمات فنی شامل جیره نویسی، تهیه اسپرم تأثیری منفی و معنی داری بر رضایت گاوداران از عملکرد تعاونی دارد. در مقابل متغیرهای تهیه و توزیع خوراک دام، مناسب بودن قیمت شیر خریداری شده از دامدار، ارائه خدمات مشاوره ای، نحوه مشارکت اعضاء در تصمیم گیری، سهولت در ارائه خدمات، نحوه برخورد کارکنان شرکت تعاونی دارای تأثیری مثبت بر رضایت گاوداران از عملکرد تعاونی است. بر اساس نتایج پیشنهاد می شود از آن جایی که تهیه برخی از اقلام خوراک دام با توجه به وارداتی بودن آن ها برای دامدار دشوار بوده تعاونی های گاوداران بایستی این رسالت را به عهده بگیرند و به دامداران در جهت تولید هرچه بیشتر یاری رسانند. همچنین با توجه به نتایج، تعاونی ها باید در ارائه خدمات سرعت عمل را مدنظر قرار بدهند.
عوامل تعیینکننده مشارکت در بازار شلتوک و شدت آن در ایران: شواهدی مبتنی بر مدل رگرسیون کسری دو بخشی تعمیمیافته
دوره 40، شماره 2، تابستان 1405، صفحه 236-211
https://doi.org/10.22067/jead.2026.96839.1407
فاطمه حبیبی نوده، علی فیروززارع، محمد قربانی، فلاویو بوچیا
چکیده برنج بهعنوان دومین محصول راهبردی پس از گندم، نقشی محوری در پایداری معیشت روستاییان و تأمین درآمد کشاورزان ایران ایفا میکند. با وجود این جایگاه، موانع ساختاری، نهادی و مرتبط با بازار، همچنان تجاریسازی مؤثر را برای تولیدکنندگان شلتوک با محدودیت مواجه ساخته است. پژوهش حاضر با هدف شناسایی عوامل تعیینکننده تصمیم به مشارکت و شدت مشارکت در بازار شلتوک در استان گلستان انجام شد. دادهها در فصل زراعی ۱۴۰3–۱۴۰2 با استفاده از پرسشنامهای ساختاریافته، از ۱۵۰ تولیدکننده شلتوک جمعآوری گردید. تحلیل دادهها با به کارگیری مدل رگرسیون کسری دو بخشی تعمیم یافته (GTP-FRM) صورت گرفت که بهطور همزمان تصمیم دودویی مشارکت و سهم شلتوک عرضه شده به بازار را برآورد میکند و در عین حال ماهیت کران دار متغیر وابسته و وابستگی احتمالی بین مراحل مختلف مشارکت را نیز مدنظر قرار میدهد. متغیرهای توضیحی شامل ویژگیهای سرمایه انسانی (تحصیلات و بعد خانوار)، داراییهای سرمایهای (سطح زیر کشت و مکانیزاسیون) و متغیرهای نهادی و دسترسی به بازار (خدمات شالیکوبی، تأسیسات انبارداری، اطلاعات بازار و کانالهای بازاریابی) بودند. یافتهها حاکی از آن است که ۶۴ % از کشاورزان در بازار شلتوک مشارکت دارند و بهطور میانگین ۴۹ % از ارزش ناخالص تولید به فروش میرسد. تحصیلات رابطه منفی با مشارکت در بازار شلتوک دارد که بیانگر تغییر راهبردی به سوی ارزش افزایی است؛ به گونهای که کشاورزان دارای سطح تحصیلات بالاتر، تمایل دارند محصول شلتوک خود را فرآوری و بهصورت برنج به بازار عرضه نمایند. در مقابل، افزایش سطح زیر کشت و مازاد تولید، بهطور معناداری احتمال مشارکت و شدت آن را افزایش میدهد. متغیرهای نهادی و بازار نیز نقشهای متمایزی ایفا میکنند: دسترسی به اطلاعات بازار، احتمال مشارکت را افزایش میدهد، در حالیکه دسترسی به تسهیلات شالیکوبی، احتمال مشارکت در بازار شلتوک را کاهش و میتواند باعث افزایش مشارکت در بازار برنج شود. بهطور کلی، نتایج نشان میدهد که تجاری سازی در استان گلستان نه تنها تحت تأثیر ظرفیت تولید، بلکه تحت تأثیر راهبردهای ارزش افزایی و ملاحظات هزینههای مبادله در چارچوب سیاستها و ساختارهای بازار موجود شکل میگیرد. از این رو، طراحی و اجرای سیاستهایی که بر بهبود زیرساختهای فرآوری روستایی، تقویت سامانههای اطلاعات بازار، افزایش مازاد تولید و کاهش موانع نهادی متمرکز باشند، میتواند بهطور مؤثرتری از مشارکت و تجاریسازی پایدار در میان تولیدکنندگان شلتوک استان گلستان حمایت کند.
طراحی قراردادهای مشتقه شاخصهای هواشناسی در بخش کشاورزی ایران (مطالعه موردی: شیراز)
دوره 32، شماره 3، پاییز 1397، صفحه 259-268
https://doi.org/10.22067/jead2.v32i3.74311
زهرا نعمت الهی، سید علی حسینی یکانی، حمید امیرنژاد
چکیده طی سالهای اخیر، ابزاری نوین تحت عنوان بورس شاخصهای هواشناسی، جهت مقابله با ریسک تولید معرفی شده است که در بورسهای مطرح دنیا مبادله میشود. با این حال، در داخل کشور تاکنون بحث بورس آب و هوا و طراحی و قیمتگذاری قراردادهای مبتنی بر شاخصهای هواشناسی، مطرح نشده است. لذا در پژوهش حاضر، به طراحی و قیمتگذاری قراردادهای قابل مبادله در این بورس پرداخته شده است. بدین منظور قراردادهای اختیار معامله دمایی بر پایه شاخص GDD جهت مبادله در بورس انتخاب شده است. جهت بررسی ارتباط عملکرد و دمای دوره رشد از دادههای تولید دو محصول گندم و برنج و همچنین دادههای هواشناسی شیراز طی سالهای 95- 1361 استفاده شده است. در نهایت با استفاده از شبیهسازی روزانه فرآیند دمای شیراز، غرامت انتظاری و قیمت قراردادهای اختیار معامله مشخص شده است. بر اساس نتایج به دست آمده، افزایش GDD، بر عملکرد گندم و برنج، تأثیر مثبت و معناداری داشته است و استفاده از قراردادهای اختیار معامله دمایی در بازههای زمانی در نظر گرفته شده، غرامت مثبتی را به همراه داشته است. لذا پیشنهاد میشود، از مشخصات تعیین شده در این پژوهش، جهت راهاندازی بورس آب و هوا استفاده شده و پس از راهاندازی بورس، بر اساس میزان استقبال فعالان بازار، قراردادهای جدیدتر با سطوح مختلف شاخص توافقی تعیین شوند.
بررسی آثار پدیده تغییر اقلیم بر تولیدات کشاورزی (مطالعه موردی: شهرستان شیراز)
دوره 26، شماره 4، زمستان 1391، صفحه 272-286
https://doi.org/10.22067/jead2.v1391i4.19896
ندا اسد فلسفی زاده، محمود صبوحی
چکیده پدیده تغییر اقلیم یکی از مهمترین چالشهای زیست محیطی جهان است که با انتشار روز افزون گازهایگلخانهای و پدیدههای ارتباط از راه دور بر سرعت آن افزوده شده است. از پیامدهای شناخته شده ناشی از تغییر اقلیم، تغییر در میزان بارش باران، افزایش وقوع خشک سالی و مناطق بیابانی و تغییر در سطح منابع آب سطحی و زیر زمینی میباشد. در مطالعه حاضر جهت بررسی آثار پدیده تغییر اقلیم بر تولیدات کشاورزی شهرستان شیراز، 3 حلقه چاه واقع در دشت شیراز انتخاب گردید. آمار میانگین سطح آب این چاهها طی سالهای 1357- 1387 بر روی متغیر سال رگرس شد. با استفاده از آمار سالیانه بارندگی طی سالهای 1337- 1387 و شاخص بارندگی استاندارد، احتمال وقوع سال خشک در شهرستان شیراز تعیین؛ سپس با استفاده از برنامهریزی ریاضی تصادفی دومرحلهای و آمار زراعی شهرستان شیراز طی سالهای 1357- 1387، آثار اعمال 5 سناریو پمپاژ با احتمال وقوع سال خشک بررسی شد. نتایج بخش اول مطالعه نشان داد که سطح آب چاههای کشاورزی مورد نظر در سطح (034/0p=) کاهش معناداری به میزان 4/0- یافتهاند. همچنین، محاسبه شاخص بارندگی استاندارد در شهرستان شیراز نشان داد که احتمال وقوع سال خشک، 2/0 است. نتایج حل مدل نشان داد که کاهش بلندمدت درآمد و سود کشاورزی تحت تغییر اقلیم ملایم در سال خشک به ترتیب 5/4 و 4/6 درصد و در مقابل کاهش کوتاه مدت درآمد و سود کشاورزی در سناریوی مشابه به ترتیب از 54 و 30 درصد تا 74 و 85 درصد برآورد شد. آب مورد استفاده کشاورزی در کوتاه مدت و بلند مدت کمتر از وضعیت موجود به دست آمد. کاهش در مصرف آب باعث کاهش در عملکرد و درنتیجه درآمد کشاورزی منطقه خواهد شد اما، از وارد آمدن خسارات بلندمدت به سطح تولید محصولات زراعی و منابع آب زیرزمینی جلوگیری میکند. در پایان با توجه به نتایج به دست آمده از سناریوهای مختلف اقلیمی و امکان وقوع حالات مختلف تغییر در سطح منابع آب زیرزمینی، اتخاذ سیاستهای حمایتی در جهت افزایش انگیزه زارعین در استفاده بهینه از منابع آب پیشنهاد میگردد.
تحلیل میزان اثربخشی تسهیلات بانکی به طرحهای استخر ذخیره آب و توسعه کشت گلخانهای در استان خراسان رضوی
دوره 35، شماره 3، پاییز 1400، صفحه 273-289
https://doi.org/10.22067/jead.2021.70215.1041
سید احمد محدث حسینی، سید محمد فهیمیفرد، احمد صادقی
چکیده اعطای تسهیلات بانکی هدفمند یکی از مهمترین عوامل افزایش سرمایهگذاری و تقویت تولید میباشد و میتواند بستر لازم را برای ارتقای سطح رفاه جامعه فراهم سازد. از این رو، امروزه یکی از اهداف اصلی سیاست اقتصادی دولت، سوق دادن منابع و اعتبارات بانکی به سمت فعالیتهای تولیدی و سرمایهای میباشد. اما اعطای تسهیلات چقدر اثر بخش بوده است مهمترین سئوال بازار سرمایه است. در این مطالعه به بررسی و ارزیابی اثربخشی تسهیلات اعطایی به طرحهای استخر ذخیره آب و توسعه کشت گلخانهای در استان خراسان رضوی پرداخته شده است. بدین منظور، ابتدا با بکارگیری تکنیک دلفی، شاخصهای اثربخشی تسهیلات اعطائی به طرحهای استخر ذخیره آب و توسعه کشت گلخانهای در قالب ابعاد: منطق برنامه، کیفیت اجرا، نتایج عملیاتی و اثربخشی، استخراج شد. در نهایت، با استفاده از تکنیک معادلات ساختاری، میزان تأثیر عوامل مؤثر بر اثربخشی تسهیلات اعطائی به طرحها اندازهگیری شد. پرسشگری در اواخر سال 1395 شروع و مطالعه تا سال 1397 ادامه پیدا نمود. نتایج پژوهش نشان داد، که منطق تسهیلات اعطائی از سطح بالایی برخوردار بوده و در میان شاخصهای آن، میزان انطباق تسهیلات با اسناد بالادستی، از بیشترین منطق برخوردار میباشد. کیفیت اجرای تسهیلات از سطح پایینی برخوردار بوده و در میان شاخصهای آن، تناسب نوع و مبلغ ضمانت بانکی و نرخ سود بازپرداخت با نرخ بازده انتظاری، از کمترین کیفیت اجرا برخوردار میباشد. نتایج عملیاتی از سطح متوسطی برخوردار بوده و در میان شاخصهای آن، موفقیت اعطای تسهیلات طرح، از کمترین نتایج عملیاتی برخوردار میباشد. اثربخشی تسهیلات اعطائی به طرحهای استخر ذخیره آب و توسعه کشت گلخانهای بهترتیب معادل 8/56 درصد و 6/ 55 درصد میباشد. نتایج پژوهش نشان میدهد که تسهیلات اعطایی بهدلیل عواملی نظیر: شرایط نامناسب اقتصادی دوره مورد بررسی، تغییر قوانین و مقررات، سرمازدگی، خشکسالی و بهویژه عدم مساعدت سیستم بانکی، از اثربخشی مناسبی برخوردار نبوده است. لذا، ایجاد تناسب بین بازدهی و نرخ سود بازپرداخت، مساعدت بانکها با بهرهبرداران خسارت دیده و بالاخص توسعه بیمه محصولات کشاورزی، به مسئولان این بخش پیشنهاد میشود.
بررسی اثر تغییرات پایه پولی بر ارزش افزوده بخش کشاورزی: رویکرد الگوی خودرگرسیو برداری بیزین (BVAR)
دوره 28، شماره 3، پاییز 1393، صفحه 282-291
https://doi.org/10.22067/jead2.v0i0.34787
اسماعیل پیش بهار، قادر دشتی، رویا فردوسی
چکیده درباره اثرات متغیرهای کلان اقتصادی روی متغیرهای حقیقی و اسمی نظرات گوناگونی مطرح شده است. بررسی تأثیر متغیرهای کلان اقتصادی بر رشد اقتصادی برای پاسخ به این سؤال که آیا تغییرات متغیرهای کلان اقتصادی در ادوار تجاری ابزار سیاستی مفیدی است یا نه، حائز اهمیت است. در مطالعه حاضر جهت بررسی تأثیر متغیرهای کلان اقتصادی بر ارزش افزوده بخش کشاورزی، از الگوی خودرگرسیون برداری بیزین و دادههای فصلی سال های 91-1369 استفاده شده است. در الگوهای خودرگرسیون برداری به دلیل وجود پارامترهای زیاد در مدل، پیش بینی های مدل منحرف میشوند. الگوی خودرگرسیو برداری بیزین به دلیل کاهش پارامترهای مدل و در نظر گرفتن توابع پیشین، پیش بینی های قابل اعتمادتری انجام می دهند و ضرایب مدل با دقت بیشتری برآورد می گردند. بر اساس نتایج معیار RMSE تابع پیشین نرمال- ویشارت به عنوان توزیع پیشین مناسب در این تحقیق شناخته شد. مطابق نتایج حاصل از تابع واکنش آنی اثر شوک متغیرهای کلان اقتصادی بر ارزش افزوده بخش کشاورزی و سرمایهگذاری داخلی پایدار بوده و در مورد درآمد مالیاتی، نرخ ارز و پایه پولی به ترتیب بعد از 5، 7 و 4 دوره میرا میشوند. شوک متغیرهای کلان اقتصادی در نیمه اول سال اثر افزایشی روی ارزش افزوده بخش کشاورزی داشته و در نیمه دوم سال اثر کاهشی روی آن دارد.
برآورد ضریب ریسکگریزی کشاورزان شهرستان اسفراین و عوامل مؤثر بر آن (رویکرد ناپارامتریک)
دوره 29، شماره 3، پاییز 1394، صفحه 284-293
https://doi.org/10.22067/jead2.v0i0.46466
زهرا نعمت الهی، سید علی حسینی یکانی، مسعود حسین زاده
چکیده با توجه به ماهیت توأم با ریسک و عدم قطعیت بخش کشاورزی، مطالعه حاضر به منظور بررسی ضریب ریسکگریزی کشاورزان شهرستان اسفراین انجام شده است. در این راستا از جدیدترین روش ناپارامتریک محاسبه ضریب ریسکگریزی و با بهرهگیری از مدل برنامهریزی درجه دو (QP) استفاده شده است. بدین منظور دادههای پانلی 100 کشاورز، طی 4 سال (1388- 1391) و برای 14 محصول جمعآوری شده است. نتایج مطالعه نشان داد اکثر کشاورزان منطقه مورد مطالعه دارای درجه ریسکگریزی بسیار زیاد و شدیداً ریسک گریز میباشند. حق بیمه اجتناب از ریسک کشاورزان نمونه مورد بررسی 303113 ریال به دست آمده است. همچنین متغیر سن تأثیر مثبت و سطح ثروت و تنوع کشت تأثیر منفی بر ضریب ریسکگریزی کشاورزان داشته است. با توجه به نتایج به دست آمده توسعه بیمه و سرمایهگذاری در زمینه بورس کالاهای کشاورزی به منظور کاهش ضریب ریسکگریزی پیشنهاد میشود.
بررسی اثرات رفاهی ناشی از تغییراقلیم بر روی محصول گندم در ایران
دوره 28، شماره 3، پاییز 1393، صفحه 292-300
https://doi.org/10.22067/jead2.v0i0.35472
صادق خلیلیان، کتایون شمشادی، سید ابوالقاسم مرتضوی، مجید احمدیان
چکیده بخش کشاورزی بدلیل تعاملات گستردهای که با محیط دارد، بیشترین تأثیر را از پدیده تغییر اقلیم می پذیرد و در نتیجه ضمن تغییرشرایط تولید باعث تغییرات رفاهی در سطح جامعه می شود. در این مقاله تلاش شد اثرات رفاهی تغییر در پارامترهای اقلیمی بر محصول گندم ایران بررسی شود. بدین منظور ابتدا توابع رگرسیونی عملکرد تخمین زده شد. سپس توابع عرضه، تقاضا و واردات گندم با استفاده از سیستم معادلات همزمان برآورد گردید. در نهایت به منظور بررسی اثرات رفاهی ناشی از تغییر در پارامترهای اقلیمی دما و بارندگی، از یک مدل برنامهریزی قیمت درونزا در قالب سه سناریوی مختلف اقلیمی استفاده شد. نتایج تحقیق نشان داد که در صورت کاهش بارندگی توأم با افزایش درجه حرارت، مازاد رفاه مصرف-کنندگان، تولیدکنندگان و در نتیجه مازاد رفاه کل جامعه کاهش خواهد یافت و مصرفکنندگان نسبت به تولیدکنندگان رفاه بیشتری را از دست خواهند داد.
برآورد کارایی فنی و کارایی مقیاس واحدهای پرورش مرغ گوشتی در استان خوزستان
دوره 33، شماره 3، پاییز 1398، صفحه 299-311
https://doi.org/10.22067/jead2.v33i3.28145
عباس عبدشاهی، محمدرضا قربانی
چکیده کمبود پروتئین در جیرهی غذایی، موجب سوء تغذیه شده و میتواند سلامتی انسان را به خطر بیندازد. گوشت مرغ یکی از مهمترین منابع تأمین پروتئین مورد نیاز انسان بوده و در دهههای اخیر، همراه با رشد جمعیت و تغییر الگوی مصرف به سمت مواد پروتئینی حیوانی، صنعت مرغداری نیز مورد توجه قرار گرفته است. کاهش هزینهی تمام شده و همچنین افزایش تولید این منبع تأمین پروتئین، میتواند باعث بهبود سطح تغذیه شده و نقش مؤثری در سلامت انسان داشته باشد. این مطالعه، به برآورد کارایی فنی و کارایی مقیاس واحدهای پرورش مرغ گوشتی در استان خوزستان پرداخته است. دادههای مورد نیاز از طریق نمونهگیری تصادفی و با تکمیل پرسشنامه از 105 واحد پرورش مرغ گوشتی در سال 1396 جمعآوری گردیده است. تابع تولید مرز تصادفی با استفاده از فرم تابعی ترانسلوگ و با کمک روش حداکثر درستنمایی برآورد و کارایی فنی و کارایی مقیاس واحدهای مورد بررسی محاسبه گردید. نتایج نشان داد که میانگین کشش مقیاس، کارایی مقیاس و کارایی فنی واحدهای مورد مطالعه به ترتیب برابر 12/1، 72/0 و 88/0 بوده و 5/47 درصد واحدها دارای بازدهی صعودی، 5/9 درصد دارای بازدهی ثابت و 43 درصد دارای بازدهی نزولی نسبت به مقیاس هستند. نتایج همچنین نشان داد که واحدهای تولیدی در شهرستانهای دزفول و بهبهان دارای بالاترین کارایی مقیاس و در شهرستان رامهرمز دارای کمترین کارایی مقیاس میباشد. از نظر کارایی فنی نیز بیشترین کارایی فنی متعلق به واحدهای پرورش مرغ گوشتی در شهرستان باغملک و کمترین آن متعلق به شهرستان شادگان میباشد. با توجه به نتایج مطالعه، پیشنهاد میشود به علاقهمندان سرمایهگذاری در تولید جوجهی یک روزه تسهیلاتی اعطا گردد تا ضمن افزایش تولید، کیفیت جوجهی تولیدی را نیز بهبود دهند. همچنین با راهنما قرار دادن واحدهای دارای مقیاس بهینه که بیشتر در شهرستان دزفول مستقر هستند، واحدهای پرورش مرغ گوشتی را به سمت مقیاس بهینه هدایت نمود.
اثر خشکسالی بر شاخص تابآوری خانوارهای کشاورزان روستایی
دوره 36، شماره 3، پاییز 1401، صفحه 301-315
https://doi.org/10.22067/jead.2022.75508.1124
شیرین ظریف مرادیان، محمود صبوحی، محمود دانشور کاخکی
چکیده خشکسالی به عنوان یکی از مخاطرات طبیعی، دارای پیامدهای متفاوتی بوده که از جملهی آنها میتوان به وضعیت معیشتی و تابآوری بهرهبرداران کشاورزی به خصوص خردهمالکان روستایی اشاره نمود. با توجه به اینکه تابآوری خانوارها به معنای توانایی بازگشت به شرایط قابلقبول زندگی خود پس از وقوع شوکهای مختلف میباشد، هدف از این مطالعه بررسی اثر خشکسالی بر میزان تابآوری خانوارهای روستایی در روستای حسین آباد رخنه گل واقع در شهرستان فریمان میباشد. برای برآورد شاخص تابآوری خانوارهای کشاورزان روستایی از شاخص تابآوری ریما4 که توسط سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد (فائو) ارائه گردیده استفاده شده است و همچنین بررسی اثر خشکسالی بر شاخص تابآوری توسط روابط رگرسیونی حداقل مربعات معمولی صورت پذیرفته است. جهت برآورد مولفههای تابآوری از روش تحلیل عاملی و برای برآورد متغیر پنهان تابآوری از روش میمیک5 استفاده گردیده است. نمونهی مورد مطالعه شامل 149 بهرهبردار زراعی میباشد که از روش نمونهگیری تصادفی ساده از روستای حسین آباد رخنه گل انتخاب گردیده است. جمعآوری دادهها در سال 1400 از طریق مصاحبه با سرپرست خانوار و تکمیل پرسشنامهی فائو صورت پذیرفته است. نتایج نشان داد که مولفههای دارایی و ظرفیت تطبیق در افزایش تابآوری خانوارهای روستایی منطقه مورد مطالعه نقش قابل توجهی داشته و متغیرهای خشکسالی، از دست دادن دام و زن بودن سرپرست خانوارهای مورد بررسی دارای اثر منفی بر میزان تابآوری آنها میباشد. از این رو با توجه به محدودیتهای زمانی و بودجهای در سیاستگذاریهای کلان مربوطه و همچنین با در نظر گرفتن نتایج بدست آمده از مطالعه در خصوص تبعات وقایعی همچون خشکسالی بر میزان تابآوری خانوارهای روستایی، اتخاذ سیاستهای کشاورزی مربوطه همچون تعیین الگوی کشت متناسب با شرایط اقلیمی هر منطقه، میتواند در کاهش آسیبپذیری خانوارهای روستایی در مواجهه با بحرانهای مختلف موثر واقع گردد.
طراحی الگوی توسعه کشت گیاهان دارویی در دیمزارهای استان مازندران
دوره 39، شماره 3، پاییز 1404، صفحه 308-291
https://doi.org/10.22067/jead.2025.93298.1350
فاطمه شفیعی، امید جمشیدی
چکیده امروزه گیاهان دارویی نقش حیاتی در سلامت، ایجاد اشتغال و توسعه اقتصادی دارند. علی رغم توجه به کشت گیاهان دارویی در دیمزارهای استان مازندران در سالهای اخیر و توجه به اصول کشاورزی پایدار و به تبع آن ایجاد ارزش افزوده و اشتغال در جوامع روستایی و کاهش مهاجرت، توسعه و ترویج کشت این گیاهان و اشتغال در این حوزه با مشکلاتی مواجه است. در عین حال، یکی از نقشها و وظایف تخصصی استان در بخش کشاورزی، زراعت گیاهان دارویی در نواحی شرقی و میانی است. از طرفی، مطالعات محدودی در خصوص توسعه کشت گیاهان دارویی در دیمزارها و اصلاح الگوی کشت انجام شده است. در این پژوهش بهمنظور رسیدن به الگوی توسعة کشت گیاهان دارویی در دیمزارهای استان مازندران از نظریه داده بنیاد استفاده شده است. گردآوری دادهها از راه مصاحبههای عمیق نیمه ساختارمند بود و جامعه مورد مطالعه 16 نفر از متخصصان و کارشناسان و کشاورزان پیشرو در حوزه گیاهان دارویی استان مازندران بودند که با استفاده از نمونهگیری هدفمند انتخاب شدند. بهمنظور دستیابی به اهداف پژوهش، از فرآیند تحلیل محتوای متعارف سه مرحلهای استفاده شد و دادهها ابا استفاده از نرمافزار MAXQDAV24.4.1 تجزیه و تحلیل شدند. بهمنظور دستیابی به روایی و پایایی از روش مرور و بازبینی متن مصاحبهها توسط مصاحبهشوندگان و مثلثبندی استفاده شد. الگوی بهدست آمده از پژوهش، شرایط علی (نقش کشت گیاهان دارویی در اشتغال، ارزش افزوده و بهبود اقتصاد کشاورزی در دیمزارها)، شرایط زمینهای (شرایط اکولوژیکی و ظرفیت دیمزارها برای توسعه گیاهان دارویی، چالش های بازار و تجارت)، شرایط مداخلهگر (انتخاب و کشت گونههای سازگار با اکوسیستم دیمزارها و حمایتهای مالی و نهادی از کشاورزان در کشت گیاهان دارویی)، راهبردها (توانمندسازی کشاورزان و ترویج کشت پایدار، مکانیزاسیون، تسهیلات و حمایت از کشاورزان و خرید تضمینی و ایجاد بازار پایدار برای گیاهان دارویی) و پیامدها (توسعه اشتغال پایدار و بهرهگیری از نیروی انسانی متخصص و کمک به بهبود وضعیت اقتصادی جوامع روستایی و بهرهبرداران) را بهعنوان مهمترین مؤلفههای اصلی توسعه کشت گیاهان دارویی در دیمزارهای استان مازندران نشان داده است. بنابراین، توسعه کشت گیاهان دارویی در دیمزارهای مازندران مستلزم ارتقای آموزش و ترویج، بهکارگیری الگوهای کشت پایدار، افزایش سطح مکانیزاسیون، تأمین منابع مالی و حمایت از صنایع تبدیلی است. همچنین، ایجاد بازارهای پایدار از طریق خرید تضمینی و اجرای مدلهای الگویی میتواند انگیزه کشاورزان را افزایش دهد و ریسک تولید را کاهش دهد. بر این اساس، تدوین سیاستهای منطقهای برای بهبود زیرساختها و مدیریت منابع آب، بهعنوان اقدامی راهبردی توصیه میشود.
تأثیر شوکهای نقدینگی بر قیمت مواد غذایی در ایران: کاربرد رهیافت مدل خودرگرسیون برداری عامل افزوده (FAVAR)
دوره 27، شماره 4، زمستان 1392، صفحه 319-327
https://doi.org/10.22067/jead2.v1391i5.27052
اسماعیل پیش بهار، محمد قهرمان زاده، مریم جعفری ثانی
چکیده دستیابی به سطح قابل قبولی از رشد قیمتها از اهداف اصلی سیاستگذاران اقتصادی میباشد. با توجه به اهمیت مواد غذایی، اطلاعات مربوط به نحوه واکنش قیمت مواد غذایی به سیاستهای پولی از اهمیت ویژه ای برخوردار است. در این راستا اخیراً تاکید بر استفاده از مدلهایی است که در آنها طیف گسترده ای از اطلاعات اقتصادی مورد استفاده قرار میگیرند. این امر با تکمیل کردن مدلهای سنتی VAR با استفاده از یک یا چند عامل امکان پذیر شده است. در پژوهش حاضر سعی شده است تا از یک مدل خود رگرسیونی برداری عامل افزوده (FAVAR4) با مقیاس نسبتاً کوچک برای ارزیابی تأثیر سیاستهای پولی بر قیمت مواد غذایی استفاده شود. برای این منظور با توجه به دسترس بودن متغیرها، 31 متغیر اقتصاد کلان در دوره های زمانی 1: 1367 تا 4: 1387 مورد استفاده قرار گرفته است. نتایج حاصل نشان داد که شوک نقدینگی بر شاخص مواد غذایی حدوداً تا ده فصل بعد واکنش خاصی نشان نداده امّا پس آن باعث نوسان فزاینده ای بر قیمت مواد غذایی خواهد داشت به طوری که در بلندمدت به تعادل نمیرسد. بنابراین واردکردن شوک پولی به این سیستم در درازمدت منجر به ایجاد نوسانات ناپایداری خواهد شد و بطور سیکلی نوسان مییابد که این نوسانات در طول زمان افزایش مییابد. بطوریکه حول مقدار تعادل مرتبأ افزایش و کاهش نشان میدهد.
تحلیل ساختار بازار و روشهای بازاریابی محصول زغالاخته با تاکید بر نقش دلالان در شهرستان کلیبر
دوره 34، شماره 3، پاییز 1399، صفحه 325-339
https://doi.org/10.22067/jead.2020.17789.0
مجتبی سوختانلو، صمد دهقانپور، اصغر باقری
چکیده زغالاخته (Cornus mas L.)، یکی از مهمترین محصولات دارویی و ارگانیک استان آذربایجان شرقی شناخته میشود که بیشترین سطح زیرکشت این محصول در شهرستان کلیبر واقع است؛ اما به دلیل نبود مدیریت صحیح بازاریابی و نیز نفوذ دلالان، نتوانسته است جایگاه واقعی خود را در رونق اقتصادی منطقه و بهبود بهرهوری تولیدکنندگان آن پیدا کند. لذا هدف تحقیق، تحلیل ساختار بازار و روشهای بازاریابی محصول زغال اخته (مؤلفههای 4Ps، مسیرهای بازاریابی و روشهای بازاریابی) با تاکید بر نقش دلالان در شهرستان کلیبر در سال 1398 بود. جامعه آماری شامل همه تولیدکنندگان فعال زغالاخته در شهرستان کلیبر بودند که به روش نمونهگیری چندمرحلهای و با کمک جدول بارتلت و همکاران، 280 نفر به عنوان حجم نمونه تعیین شدند. یافتهها نشان داد روش منتخب بازاریابی تولیدکنندگان زغالاخته، فروش سرمزرعه به دلالان بود. همچنین، اولویت اول تأثیرپذیری مؤلفههای 4Ps از دلالان، مربوط به مؤلفه قیمت بود. مطابق یافتهها، مسیر غالب بازار به صورت "تولیدکننده ¥دلالها و واسطهها ¥ عمدهفروش ¥ کارخانجات و کارگاهها ¥ خردهفروش ¥ مصرفکننده" بدست آمد. همچنین، مهمترین متغیرهای متمایزکننده تولیدکنندگان براساس میزان معامله با دلالان، شامل سابقه دورههای آموزشی (735/0)، میزان درآمد از دیگر فعالیتهای اقتصادی (640/0-) و فاصله باغ از بازار فروش (605/0) بود. به نظر میرسد در منطقه تحقیق، دلالان و واسطهها، مدیریت غالب بازار زغالاخته را در دست دارند و در چانهزنیهای اقتصادی با تولیدکنندگان و خریداران، دست بالا را داشته و تعیین قیمت در بازار را کنترل میکنند. لذا برای بهبود بازاریابی زغالاخته در منطقه، یافتههای تحقیق، مسیر روشنی را برای حذف تدریجی جایگاه دلالان معرفی مینماید.
هزینهیابی جریان مواد و انرژی (MEFCA) تولید انگور در شهرستان ملایر
دوره 37، شماره 3، پاییز 1402، صفحه 325-340
https://doi.org/10.22067/jead.2023.80448.1174
مجید دکامین، کامران خیرعلی پور
چکیده بهمنظور دستیابی به تولید پایدار در بومسازگانهای کشاورزی، داشتن درک درستی از اقتصاد تولید، اثرات محیطزیستی و نحوه استفاده از انرژی در تولید محصول کشاورزی ضروری است. هدف از این مطالعه تعیین نقاط بحرانی از نظر انرژی و هزینه در تولید انگور ملایر با رویکرد هزینهیابی جریان مواد و انرژی است. تمرکز اولیه هزینهیابی جریان مواد و انرژی بر روی هدررفتها (هدررفت انرژی، مواد و ظرفیت بالقوه انسانی) است. براساس استاندارد ایزو ۱۴۰۵۱ واحد کارکردی در این مطالعه، فرایند تولید انگور در واحد سطح یک هکتار در یک سال انتخاب شد. مرز سامانه شامل فرایندهای پیشزمینهای بود که کشاورز دخالت مستقیم در استفاده و مدیریت آنها داشت. دادههای انگور در سال زراعی ۱۴۰۰-۱۳۹۹ و از تاکستانهای ملایر جمعآوری شد. بر اساس نتایج مطالعه، میانگین انرژی ورودی شامل انرژی تجدیدپذیر، تجدیدناپذیر، مستقیم و غیرمستقیم برای تولید انگور MJ ha-1 42234 به دست آمد. انرژی منفی حاصل از هدررفت کودهای شیمیایی، انگور، آبیاری و آفتکشها برابر با MJ ha-128650 به دست آمد. کل انرژی خروجی مثبت برابر با MJ ha-1 296180 محاسبه شد. کود نیتروژن با ۲۷ درصد و کود دامی با ۱۹ درصد بیشترین سهم را در انرژی ورودی برای تولید انگور در اختیار داشتند. از نظر انرژیهای منفی هدررفت انگور با ۸۲ درصد بیشترین سهم را به خود اختصاص داد. هدررفت آب آبیاری با ۱۶ درصد در رتبه بعدی قرار داشت. شاخصهای انرژی شامل کارایی مصرف انرژی (۳۳/۶)، بهرهوری انرژی kgMJ-1)۵۹/۰)، انرژی مخصوص (MJkg-11/68) و بهره انرژی خالص ( MJha-1225295) برای تولید انگور محاسبه شد. هزینه تولید انگور در سطح یک هکتار، ۲۷۷۹ دلار (با قیمت آزاد) به دست آمد. بیشترین هزینههای ورودی مربوط به نیروی کار و آب آبیاری بود که بهترتیب برابر با ۱۶۴۴ و ۶۸۰ دلار در هکتار برای کشاورز هزینه داشتند. تولید منفی محاسبه شده در تولید انگور معادل ۲۵۶۰ دلار در هکتار بود. اصلیترین تولید منفی در تولید انگور مربوط به هدررفت انگور و آب آبیاری بود که بهترتیب برای کشاورز هزینههای پنهان ۲۱۰۸ و ۴۴۲ دلاری به همراه داشت. مقادیر شاخصهای اقتصادی درآمد ناخالص $ha-1 13954 و نسبت فایده به هزینه (۴/۵) محاسبه شد. با اصلاح روش آبیاری از غرقابی به قطرهای میتوان انتظار داشت که کارایی آبیاری تا ۵۰ درصد افزایش یابد که بهواسطه آن ۲۲۱ دلار به درآمد کشاورز اضافه و هزینههای کارگری کاهش مییابد. آموزش کارگران نقش تعیینکنندهای در کاهش هدررفت عملکرد انگور در منطقه میتواند داشته باشد.
اثر مخارج دولت بر رشد و همگرایی بخش کشاورزی (رهیافت پانل دیتا)
دوره 32، شماره 4، زمستان 1397، صفحه 343-353
https://doi.org/10.22067/jead2.v32i4.74095
علیرضا چوبدار، محمد آقاپور صباغی
چکیده در دهههای اخیر رابطه بین اندازه دولت و رشد اقتصادی یکی از موضوعات مورد توجه اقتصاددانان بوده و نظرات متفاوتی در این خصوص ارائهشده است. در این مقاله به بررسی اثر اندازه دولت بر رشد بخش کشاورزی و همگرایی آن در استانهای کشور در بازه زمانی 95-1386 پرداختهشده است. در این تحلیل ابتدا تابع تولید دوبخشی رام مدنظر قرارگرفته و سپس بهمنظور تفکیک اثرات انواع سرمایه از مدل تعمیمیافته مدل منکیو- رومر و وایل استفاده شد. در نهایت الگوی اقتصادسنجی با استفاده از دادههای پانل و روش اثرات ثابت برآورد گردید. یافتهها نشان داد که بزرگتر شدن اندازه دولت اثری مثبت بر رشد بخش کشاورزی خواهد داشت. همچنین دخالت دولت، موجب کاهش سرعت همگرایی بخش کشاورزی در بین استانها میگردد. افزایش سطح زیرکشت، مکانیزاسیون، آموزش کشاورزان، سرمایه فیزیکی، اجتماعی و انسانی ازجمله عوامل مؤثر بر رشد بخش کشاورزی میباشند. با توجه به اثر مثبت اندازه دولت بر رشد بخش کشاورزی پیشنهاد می گردد، اجرای سیاست کوچکسازی دولت و کاهش حمایتهای دولتی در زیربخش کشاورزی بهصورت تدریجی و با در نظر گرفتن تمامی جوانب امر تحقق یابد.
بررسی آثار رفاهی هدفمند کردن یارانه انرژی بر بهرهبرداران شیلات استان فارس
دوره 28، شماره 4، زمستان 1393، صفحه 352-359
https://doi.org/10.22067/jead2.v0i0.37240
سید نعمت اله موسوی
چکیده پرورش ماهی و میگو به طور مصنوعی به خصوص در کشورهایی که توانایی گسترش منابع دریایی خود را ندارند، راه مناسبی برای تأمین بخشی از نیازهای غذایی و پروتئینی محسوب می شود. این پژوهش با هدف بررسی آثار رفاهی حذف یارانه انرژی در میان خانوارهای بهره بردار شیلاتی در استان فارس انجام شد. برای این منظور از داده های مقطعی بهره برداران شیلات استان فارس در سال 1389 استفاده و توابع هزینه، تقاضای نهاده ها و تولید این محصول برآورد گردید. نتایج نشان داد که حذف یارانه انرژی، منجر به کاهش تقاضای انرژی و کاهش تولید و درآمد و درنتیجه کاهش سود به اندازة حدود 16/0 درصد در سطح استان فارس می شود. همچنین یافته ها نشان داد غذای ماهی مهمترین نهاده در تولید است. به گونه ای که به ازاء 10 درصد افزایش در مقدار مصرف غذا ماهی در فرآیند تولید، در استان 8/4 درصد تولید افزایش مییابد. از سوی دیگر در اثر افزایش 50 درصدی در قیمت انرژی، میزان 5/9 درصد مصرف انرژی کاهش خواهد داشت که در اثر این کاهش مصرف، میزان تولید 057/0 درصد ( 036/0 تن) و سود 06/0 درصد کاهش خواهد داشت. لذا با توجه به اهمیت غذا در تولید پیشنهاد میشود بر روی افزایش بهرهوری این نهاده تمرکز بیشتری صورت گیرد.
ارزیابی کارایی زیست-اقتصادی بازیافت ضایعات مواد غذایی در ایران: رویکرد تحلیل پوششی دادههای پویا با خروجیهای نامطلوب
دوره 40، شماره 3، پاییز 1405، صفحه 356-339
https://doi.org/10.22067/jead.2026.97043.1411
خدیجه کریمی، مصطفی مردانی نجف آبادی، عباس میرزایی
چکیده در شرایطی که فشار جمعیتی فزاینده و کاهش منابع طبیعی، مدیریت پایدار ضایعات کشاورزی را به یکی از اولویتهای ملی در چارچوب اقتصاد زیستی تبدیل کرده است، ارزیابی جامع کارایی این سیستمها از اهمیت ویژهای برخوردار است. این مطالعه با هدف ارزیابی کارایی زیستاقتصادی بازیافت ضایعات مواد غذایی در ۳۱ استان ایران طی دوره ۱۳۹۳ تا ۱۳۹۸ طراحی شده است. برخلاف مطالعات سنتی که تنها خروجیهای مطلوب را مدنظر قرار میدهند، در این مطالعه از مدل تحلیل پوششی دادههای شبکهای پویا (DN-DEA) استفاده شده تا خروجیهای نامطلوب شامل دیاکسیدکربن (CO₂) و متان (CH₄) بهصورت همزمان در ساختار ارزیابی کارایی گنجانده شوند. یافتهها نشان میدهد که تنها پنج استان (تهران، بوشهر، ایلام، خوزستان و خراسان جنوبی) در تمام سالهای مورد بررسی، دارای کارایی کامل (امتیاز ۱) بودهاند، در حالیکه استانهای گلستان (34/0)، کردستان (35/0)، سیستان و بلوچستان (36/0) و آذربایجان شرقی (41/0) عملکردی بسیار پایین داشتهاند. میانگین کارایی دورهای نیز از 72/0 در سال ۱۳۹۳ به 61/0 در سال ۱۳۹۸ کاهش یافته است. بر این اساس، دستیابی به اهداف توسعه پایدار در گرو بهبود مستمر فرآیندهای بازیافت و کاهش آلایندههای زیستمحیطی در سراسر کشور است. آزمون همبستگی پیرسون رابطهای مثبت، قوی و معنادار (r ≥ 0.94, p < 0.01) میان کارایی بازیافت و کارایی در مدیریت خروجیهای نامطلوب تأیید میکند؛ این یافته بیانگر آن است که استانهایی که در کاهش هزینه، مصرف انرژی و انتشار گازهای گلخانهای موفقتر هستند، بهطور همزمان کارایی بالاتری در بازیافت ضایعات نیز کسب میکنند. نتایج این پژوهش بر ضرورت اتخاذ سیاستهای منطقهمحور و تسهیل انتقال دانش از استانهای الگو به مناطق کمکارا تأکید دارند.
ارزیابی اثرات اقتصادی تغییرات کمیت و کیفیت آب آبیاری بر کشاورزی استان کرمان
دوره 33، شماره 4، زمستان 1398، صفحه 395-412
https://doi.org/10.22067/jead2.v33i4.84119
فرزانه صالحی رضا آبادی، ماشاءالله سالارپور، مصطفی مردانی نجف آبادی، سامان ضیایی
چکیده در مطالعهی حاضر به تحلیل اقتصادی اثرات تغییرات کمی و کیفی آب در قالب سناریوهای مختلف بر مفاهیمی همچون عملکرد، الگوی کشت، بهرهوری آب و سود ناخالص کشاورزان در سال 97-1396 در شهرستانهای عمده استان کرمان شامل رفسنجان، سیرجان، کرمان، انار، زرند و بردسیر پرداخته شده است. در این راستا، اثر افزایش شوری خاک بر عملکرد محصولات مختلف و اثر همزمان تغییرات کمی و کیفی آب بر سایر شاخصهای ذکر شده با لحاظ تابع تولید محصول-آب-شوری در الگوی برنامهریزی ریاضی مثبت انجام شده است. نتایج اعمال سناریوی افزایش یک واحد شوری خاک نشان داد که بیشترین کاهش عملکرد مربوط به محصولات کلزا و سیب زمینی بهترتیب 13 و 12 درصد و کمترین میزان کاهش عملکرد مربوط به محصولات پسته و جو به میزان 5 درصد است. کمترین و بیشترین میزان کاهش سطح زیر کشت در اثر کاهش کیفیت و کمیّت منابع آب نیز بهترتیب مربوط به مناطق کرمان و رفسنجان است. همچنین، برای تمامی مناطق، افزایش یک واحد شوری بیشترین تأثیر منفی بر بهرهوری اقتصادی مصرف آب دارد. افزونبراین، کاهش کیفیت منابع آب ناشی از افزایش شوری، پستهکاران را در جهت کشت کمتر محصول پسته ترغیب کرده که این امر باعث کاهش بازده برنامهای آنها میشود. با توجه به اثرات منفی کاهش کیفیت و کمیّت منابع آب بر بهرهوری اقتصادی و مدیریت منابع آب بهخصوص در منطقه پستهخیز رفسنجان لزوم توجه به ابزارهای بهبود بهرهوری اقتصادی از جمله استفاده از سامانههای نوین آبیاری و یا راهکارهای اصلاح الگوی کشت و بیمه محصولات در جهت بهبود بازده برنامهای میتواند مؤثر واقع شود.
تعیین انتخاب سبد بهینه سهام شرکتهای کشاورزی در بورس اوراق بهادار تهران
دوره 35، شماره 4، زمستان 1400، صفحه 395-383
https://doi.org/10.22067/jead.2022.71461.1063
امیرحسین چیذری، کیمیا وزیریان
چکیده تخصیص دارایی و انتخاب سبد سرمایهگذاری، یکی از مهم ترین و پرچالش ترین مباحث در مدیریت سرمایهگذاری و نیز یکی از دغدغههای همیشگی سرمایهگذاران بهشمار میرود. هنگامی که سرمایهگذاران در بازار سرمایه اقدام به سرمایهگذاری مینمایند، انتظار دارند سبد منتخب آنها از کارایی مناسبی برخوردار باشد. لذا هدف از این پژوهش، تعیین سبد بهینه سهام شرکتهای کشاورزی در بورس اوراق بهادار تهران میباشد. بدین منظور ابتدا 32 شرکت از کل شرکتهای بخش کشاورزی در بورس اوراق بهادار تهران که دادههای آنها از سال ۱۳۹۹ الی ۱۳۹۳ به صورت ماهانه وجود داشت از دو صنعت غذایی و آشامیدنی و صنعت قند و شکر انتخاب شدند. سپس دو پرتفویی صنعت غذایی و آشامیدنی و صنعت قند و شکر با دو هدف حداقل سازی واریانس پرتفویی و حداکثرسازی بازده پرتفویی بااستفاده از مدل مارکوویتز با دو سناریوی متفاوت یکبار با اعمال دو محدودیت حداقل سرمایهگذاری به میزان 1 درصد و حداکثر سرمایهگذاری به میزان 20 درصد و یکبار بدون در نظر گرفتن این دو محدودیت بهینه سازی شدند و بازده، واریانس و نسبتهای شارپ برای آنها محاسبه شد. نتایج نشان داد هر دو پرتفویی صنعت غذایی و آشامیدنی و صنعت قند و شکر زمانی که با هدف حداکثر سازی بازده پرتفویی بهینه سازی شدند، از کارایی بیشتری برخوردار شدند. همچنین پرتفویی صنعت غذایی و آشامیدنی نسبت به پرتفویی صنعت قند و شکر از کارایی بیشتری برخوردار شد. در این پرتفویی میزان سرمایهگذاری برای سهام شرکت سالمین 7/86 درصد و برای شرکت مهرام 3/13 درصد بهدست آمد.
