بررسی آثار رفاهی هدفمند کردن یارانه انرژی بر بهرهبرداران شیلات استان فارس
دوره 28، شماره 4، زمستان 1393، صفحه 352-359
https://doi.org/10.22067/jead2.v0i0.37240
سید نعمت اله موسوی
چکیده پرورش ماهی و میگو به طور مصنوعی به خصوص در کشورهایی که توانایی گسترش منابع دریایی خود را ندارند، راه مناسبی برای تأمین بخشی از نیازهای غذایی و پروتئینی محسوب می شود. این پژوهش با هدف بررسی آثار رفاهی حذف یارانه انرژی در میان خانوارهای بهره بردار شیلاتی در استان فارس انجام شد. برای این منظور از داده های مقطعی بهره برداران شیلات استان فارس در سال 1389 استفاده و توابع هزینه، تقاضای نهاده ها و تولید این محصول برآورد گردید. نتایج نشان داد که حذف یارانه انرژی، منجر به کاهش تقاضای انرژی و کاهش تولید و درآمد و درنتیجه کاهش سود به اندازة حدود 16/0 درصد در سطح استان فارس می شود. همچنین یافته ها نشان داد غذای ماهی مهمترین نهاده در تولید است. به گونه ای که به ازاء 10 درصد افزایش در مقدار مصرف غذا ماهی در فرآیند تولید، در استان 8/4 درصد تولید افزایش مییابد. از سوی دیگر در اثر افزایش 50 درصدی در قیمت انرژی، میزان 5/9 درصد مصرف انرژی کاهش خواهد داشت که در اثر این کاهش مصرف، میزان تولید 057/0 درصد ( 036/0 تن) و سود 06/0 درصد کاهش خواهد داشت. لذا با توجه به اهمیت غذا در تولید پیشنهاد میشود بر روی افزایش بهرهوری این نهاده تمرکز بیشتری صورت گیرد.
برآورد کارایی تکنیکی واحدهای نیمهمکانیزه پرورش مرغ گوشتی شهرستان گرگان: رهیافت مرزتصادفی
دوره 25، شماره 4، زمستان 1390
https://doi.org/10.22067/jead2.v0i0.12189
علی دریجانی
چکیده چکیده
تجزیه و تحلیل کمّی تولید از طریق بررسی مقدار مصرف نهادهها، همواره از اصول اصلی مدیریت کشاورزی بهشمار میرود که افزایش تولید را از طریق استفاده بهینه از منابع دنبال مینماید. پژوهش حاضر به برآورد تابع مرزی تولید و استخراج و تحلیل کارایی تکنیکی واحدهای نیمهمکانیزه پرورش مرغ گوشتی شهرستان گرگان پرداخته است. آمار اطلاعات پیمایشی مورد نیاز در بهار سال 1388 از طریق طراحی و تکمیل پرسشنامه جمعآوری گردید. عوامل مؤثر بر تولید و کارایی فنّی واحدها از طریق برازش تابع تولید مرزتصادفی به فرم کاب- داگلاس استخراج شد و در گروههای مختلف مدیریتی و مقیاس مقایسه گردید. نتایج پژوهش نشان داد میانگین کارایی تکنیکی واحدهای نیمهمکانیزه 66/57 درصد میباشد که بیانگر ناکارایی تکنیکی بوده و امکان افزایش محصول با استفاده از نهادهها و فنآوری موجود فراهم میباشد. بر اساس یافتهها، آسیبشناسی وضعیت موجود، نهادینهسازی بکارگیری نیروهای کارشناس و برگزاری دورههای آموزشی و ترویجی کاربردی در جهت تقویت دانش مرغداران ضرورتی اجتنابناپذیر است. در این راستا پیشنهاد میشود صدور مجوّز بهرهبرداری برای متخصصین و نیروهای آموزشدیده در اولویت قرار گیرد. ضمن آنکه در شرایط اجرای هدفمندی یارانهها، لازم است دولت با اتخاذ سیاستهای قیمتی و تجاری مناسب، نوسانهای بیرویه و غیرقابلپیشبینی در نهادهها و بازاریابی محصولات تولیدی را با اِعمال سیاستهای هماهنگ و هدفمند، کاهش و کنترل نماید.
برآورد ارزش اقتصادی آب شبکه آبیاری دشت قزوین: کاربرد رهیافت دوگان
دوره 25، شماره 2، تابستان 1390
https://doi.org/10.22067/jead2.v1390i2.9715
مهدی احسانی، قادر دشتی، باب اله حیاتی، محمد قهرمان زاده
چکیده چکیده
مواردی نظیر کم آبی مفرط، عدم تناسب زمانی و مکانی بارشها، بهرهوری پایین نهاده آب در بخش کشاورزی به همراه افزایش روزافزون تقاضا برای محصولات کشاورزی و همین طور خشکسالیهای مکرر باعث شده که آب به یک نهاده مهم و کمیاب در فرآیند تولید فرآوردههای کشاورزی تبدیل شود. بنابراین مدیریت صحیح تقاضا و تلاش برای صرفهجویی در مصرف آب میتواند ضمن توسعه کشتهای آبی، عوارض زیست محیطی ناشی از مصرف بیرویه آن را کاهش دهد. یکی از روشهای اعمال مدیریت تقاضای آب تعیین ارزش اقتصادی آن میباشد که موجبات تقویت نقش اقتصادی آب در توسعه را فراهم میسازد. در این راستا، هدف این مطالعه، تعیین ارزش اقتصادی آب کشاورزی از دید تقاضاکنندگان با استفاده از رهیافت تابع تولید و تابع هزینه دوگان در اراضی تحت پوشش شبکه آبیاری دشت قزوین در سال زراعی 87-1386 برای محصول گندم میباشد. بر اساس نتایج، ارزش اقتصادی نهاده آب از رهیافت های تابع تولید و تابع هزینه به ترتیب 586 و 609 ریال به ازای هر مترمکعب آب برآورد گردید.
طبقه بندی JEL : C61 ,Q25, R32
کاهش رفاه ناشی از افت سطح آب های زیرزمینی در دشت فیروزآباد
دوره 25، شماره 1، بهار 1390
https://doi.org/10.22067/jead2.v1390i1.8872
فتحی فاطمه، منصور زیبایی
چکیده چکیده
برداشت بیش از حد از سفره های آب زیرزمینی به علت عدم مدیریت صحیح منجر به کاهش سطح آب های زیرزمینی شده است و از آنجایی که اقتصاد روستا بر پایه کشاورزی است و کشاورزی نیز وابسته به آب است، کاهش سطح آب های زیرزمینی رفاه کشاورزان را تحت تأثیر قرار می دهد. لذا در این مطالعه به بررسی کاهش رفاه ناشی از کاهش سطح آب های زیرزمینی، با استفاده از الگوهای اقتصاد سنجی پرداخته شد. برای این منظور از تخمین تابع تولید و تشکیل تابع رفاه، استفاده شد. داده های مورد نیاز از تکمیل 130 پرسشنامه در دشت فیروزآباد برای دو وضعیت استفاده از چاه-های عمیق و نیمه عمیق در سال زراعی 86-87 جمع آوری شد. نتایج این تحقیق نشان می دهد که ارزش تولید نهایی آب در تولید گندم بیش از هزینه استخراج هر واحد آب است و به علت برداشت بیش از حد از منابع آب، رفاه هر کشاورز به ازای هر متر افت سطح آب برای چاه های نیمه عمیق 924110 تومان و برای چاه های عمیق 431210 تومان کاهش می یابد. کاهش رفاه برای هر مترمکعب آب برای چاه های عمیق 8/3 تومان و برای چاههای نیمه عمیق 1/8 تومان محاسبه شد.
