هزینهیابی جریان مواد و انرژی (MEFCA) تولید انگور در شهرستان ملایر
دوره 37، شماره 3، پاییز 1402، صفحه 325-340
https://doi.org/10.22067/jead.2023.80448.1174
مجید دکامین، کامران خیرعلی پور
چکیده بهمنظور دستیابی به تولید پایدار در بومسازگانهای کشاورزی، داشتن درک درستی از اقتصاد تولید، اثرات محیطزیستی و نحوه استفاده از انرژی در تولید محصول کشاورزی ضروری است. هدف از این مطالعه تعیین نقاط بحرانی از نظر انرژی و هزینه در تولید انگور ملایر با رویکرد هزینهیابی جریان مواد و انرژی است. تمرکز اولیه هزینهیابی جریان مواد و انرژی بر روی هدررفتها (هدررفت انرژی، مواد و ظرفیت بالقوه انسانی) است. براساس استاندارد ایزو ۱۴۰۵۱ واحد کارکردی در این مطالعه، فرایند تولید انگور در واحد سطح یک هکتار در یک سال انتخاب شد. مرز سامانه شامل فرایندهای پیشزمینهای بود که کشاورز دخالت مستقیم در استفاده و مدیریت آنها داشت. دادههای انگور در سال زراعی ۱۴۰۰-۱۳۹۹ و از تاکستانهای ملایر جمعآوری شد. بر اساس نتایج مطالعه، میانگین انرژی ورودی شامل انرژی تجدیدپذیر، تجدیدناپذیر، مستقیم و غیرمستقیم برای تولید انگور MJ ha-1 42234 به دست آمد. انرژی منفی حاصل از هدررفت کودهای شیمیایی، انگور، آبیاری و آفتکشها برابر با MJ ha-128650 به دست آمد. کل انرژی خروجی مثبت برابر با MJ ha-1 296180 محاسبه شد. کود نیتروژن با ۲۷ درصد و کود دامی با ۱۹ درصد بیشترین سهم را در انرژی ورودی برای تولید انگور در اختیار داشتند. از نظر انرژیهای منفی هدررفت انگور با ۸۲ درصد بیشترین سهم را به خود اختصاص داد. هدررفت آب آبیاری با ۱۶ درصد در رتبه بعدی قرار داشت. شاخصهای انرژی شامل کارایی مصرف انرژی (۳۳/۶)، بهرهوری انرژی kgMJ-1)۵۹/۰)، انرژی مخصوص (MJkg-11/68) و بهره انرژی خالص ( MJha-1225295) برای تولید انگور محاسبه شد. هزینه تولید انگور در سطح یک هکتار، ۲۷۷۹ دلار (با قیمت آزاد) به دست آمد. بیشترین هزینههای ورودی مربوط به نیروی کار و آب آبیاری بود که بهترتیب برابر با ۱۶۴۴ و ۶۸۰ دلار در هکتار برای کشاورز هزینه داشتند. تولید منفی محاسبه شده در تولید انگور معادل ۲۵۶۰ دلار در هکتار بود. اصلیترین تولید منفی در تولید انگور مربوط به هدررفت انگور و آب آبیاری بود که بهترتیب برای کشاورز هزینههای پنهان ۲۱۰۸ و ۴۴۲ دلاری به همراه داشت. مقادیر شاخصهای اقتصادی درآمد ناخالص $ha-1 13954 و نسبت فایده به هزینه (۴/۵) محاسبه شد. با اصلاح روش آبیاری از غرقابی به قطرهای میتوان انتظار داشت که کارایی آبیاری تا ۵۰ درصد افزایش یابد که بهواسطه آن ۲۲۱ دلار به درآمد کشاورز اضافه و هزینههای کارگری کاهش مییابد. آموزش کارگران نقش تعیینکنندهای در کاهش هدررفت عملکرد انگور در منطقه میتواند داشته باشد.
هزینهیابی جریان مواد و انرژی سیبزمینی در استان همدان
دوره 35، شماره 2، تابستان 1400، صفحه 105-119
https://doi.org/10.22067/jead.2021.17804.0
مجید دکامین
چکیده هدف از مطالعه حاضر ارزیابی اقتصادی و مصرف انرژی تولید سیبزمینی در قالب استاندارد ایزو 14051 تحت عنوان هزینهیابی جریان مواد و انرژی در طی فصل زراعی 1396-1395 بود. بر اساس نتایج بهدستآمده بیشترین میزان انرژی نهاده مربوط به سوختهای فسیلی و کود نیتروژنه مصرفی تعلق دارد. بر اساس شاخصهای انرژی و اقتصادی محاسبهشده به دو روش حسابداری رایج و حسابداری هزینهیابی جریان مواد، مشخص شد که ارزش کل تولید سیبزمینی بر اساس حسابداری رایج برابر با 1763 میلیون ریال در هکتار است، درحالیکه این عدد در هزینهیابی جریان مواد برابر با 2012 میلیون ریال در هکتار محاسبه شد. کارایی مصرف انرژی در مزارع با استفاده از حسابداری انرژی رایج برابر 2/65 محاسبه شد، درحالیکه با استفاده حسابداری هزینهیابی جریان مواد این شاخص برابر با 2/22 محاسبه شد. تفاوت کارایی مصرف انرژی و همچنین نسبت هزینه به فایده به دلیل در نظر گرفتن ارزش تولیدات منفی است که در فرایند تولید سیبزمینی در استان همدان حاصل میشود. بهطوریکه سیبزمینیکاران همدانی میتوانند با اقدامات مدیریتی تفاوت درآمدی تا سقف 249 میلیون ریال داشته باشند. در صورت کاهش تولیدات منفی نسبت هزینه به فایده در فرایند تولید افزایشی 0/57 خواهد داشت. هزینهیابی جریان مواد و انرژی از طریق ارزیابی جامع انرژی و هزینه به درک بهتر روابط میان اقتصاد و محیطزیست کمک میکند. با بهکارگیری راهکارهای پیشنهادی میتوان صرفهجویی هزینهای قابلتوجهی در جهت کاهش محصولات منفی داشت. چراکه این روش هدر رفت ماده و هزینه را تشخیص میدهد و با بهکارگیری آن، کشاورزان از هدررفتهای معمول در مزرعه مطلع شده و از اینکه میتوانند در مزرعه خود فرایندها را اصلاح کنند مطمئن شده و بر اساس یک ارزیابی منطقی کاهش هزینههای تولید را کاهش دهند.
بررسی کارایی مصرف برق و برآورد احتمالات انتقال میان رژیمهای با کارایی بالا و پایین مصرف برق در بخش کشاورزی ایران
دوره 31، شماره 4، زمستان 1396، صفحه 290-298
https://doi.org/10.22067/jead2.v31i4.63651
خلیل جهانگیری، حسن حیدری، سیدعلی حسینی ابراهیم آباد
چکیده هدف اصلی این مطالعه بررسی کارایی مصرف برق در بخش کشاورزی ایران در دوره زمانی 1342 تا 1393 با استفاده از مدل تغییر رژیم مارکف است. نتایج حاصل از تخمین مدل تغییر رژیم مارکف برای کارایی مصرف برق در بخش کشاورزی در دوره زمانی تحقیق حاکی از تداوم رژیم با کارایی پایین مصرف برق در این بخش نسبت به رژیم با کارایی بالای استفاده از انرژی برق میباشد. همچنین، گذار از وضعیتهایی که در آنها کارایی استفاده از برق پایین میباشد به کندی و خروج از رژیمهایی که در آنها کارایی استفاده از برق بالا میباشد به تندی صورت میگیرد. در نهایت، نتایج پژوهش نشان داد که سطح عمومی قیمتها اثر منفی و معنیدار و تولید سرانه بخش کشاورزی تأثیر مثبت و معنیدار بر کارایی مصرف برق در بخش کشاورزی دارند.
