راهکارهای دستیابی به کشاورزی کمکربن در ایران
دوره 33، شماره 2، تابستان 1398، صفحه 151-163
https://doi.org/10.22067/jead2.v0i0.70778
افسانه نیکوکار، آیلین تاج نیا
چکیده هدف از این پژوهش ارائه راهکارهایی برای دستیابی به کشاورزی کمکربن در ایران است. بدین منظور ابتدا عوامل اثرگذار بر انتشار کربن با استفاده از دادههای سری زمانی 1393-1368 و الگوهای اتورگرسیو با وقفه توزیعی3 و تصحیح خطا4 شناسایی شدهاند. سپس با توجه به نحوه اثرگذاری این عوامل بر انتشار کربن، راهکارهایی برای دستیابی به کشاورزی کمکربن در ایران ارائه شده است. نتایج نشاندهنده یک رابطه U وارون در بلندمدت بین انتشار کربن و مصرف انرژی در این بخش است. همچنین حداکثر مقدار آستانه مصرف انرژی، معادل 98/46 میلیون بشکه نفت خام است. در حال حاضر عملکرد بخش کشاورزی بیشتر از این سطح است و نشان میدهد که اثر تکنولوژی بر اثرات مقیاس و ترکیب غالب شده است. لذا انتظار میرود که با افزایش مصرف انرژی، انتشار کربن از طریق بهبود تکنولوژی بهتدریج کاهش یابد. نتایج نشان میدهد که نرخ رشد ارزشافزوده بخش کشاورزی در بلندمدت و کوتاهمدت تأثیری بر انتشار کربن ندارد. همچنین شاخص توسعه مالی بر انتشار کربن در بلندمدت تأثیر منفی دارد و در کوتاهمدت اثری ندارد. اما اثر شاخص باز بودن تجارت بر انتشار کربن در بلندمدت و کوتاهمدت مثبت است و فرضیه پناهگاه آلودگی را تأیید میکند. با توجه به نتایج پژوهش، افزایش حجم اعتبارات بخش خصوصی، تغییر الگوی تجارت با در نظر گرفتن مزیتهای زیستمحیطی و استفاده از برنامههای انرژی سبز، به عنوان راهکارهایی برای دستیابی به کشاورزی کمکربن در ایران پیشنهاد میشوند.
